Taner Diler's Blog

Ubuntu'da /tmp dizininin otomatik silinmesini engellemece

2012-01-09T02:39:00.000-08:00

# sudo vim /etc/default/rcS

Change from:

TMPTIME=0

To:

TMPTIME=1

Ubuntu üzerinde Ruby On Rails kurulumu yapmak

2011-12-19T08:25:00.000-08:00

Ubuntu 10.04 üzerinde Ruby kurulumu gerçekleştireceğiz.

sudo apt-get install aptitude
sudo aptitude update
sudo aptitude install build-essential git-core curl
bash < <(curl -s https://rvm.beginrescueend.com/install/rvm)
echo '[[ -s "$HOME/.rvm/scripts/rvm" ]] && source "$HOME/.rvm/scripts/rvm"' >> ~/.bashrc

. ~/.bashrc

rvm requirements

/usr/bin/apt-get install build-essential openssl libreadline6 libreadline6-dev curl git-core zlib1g zlib1g-dev libssl-dev libyaml-dev libsqlite3-0 libsqlite3-dev sqlite3 libxml2-dev libxslt-dev autoconf libc6-dev ncurses-dev automake libtool bison subversion

sudo /usr/bin/apt-get install build-essential openssl libreadline6 libreadline6-dev curl git-core zlib1g zlib1g-dev libssl-dev libyaml-dev libsqlite3-0 libsqlite3-dev sqlite3 libxml2-dev libxslt-dev autoconf libc6-dev ncurses-dev automake libtool bison subversion

rvm install 1.9.2
rvm use 1.9.2
ruby -v
rvm --default use 1.9.2

$rvm gemset create YOUR_GEMSET_NAME
$rvm 1.9.2@YOUR_GEMSET_NAME
$gem install bundler

$ gem install rails --no-rdoc --no-ri
$ rails new RAIL_APP

Edit Gemfile
add/edit this group definition

group :development, :test do
gem 'rspec-rails'
end

$ bundle install

$ sudo apt-get update
# Install needed packages
$ sudo apt-get install git-core curl build-essential openssl libssl-dev
# Install node.js
$ git clone https://github.com/joyent/node.git && cd ~/Development/NodeJS
$ ./configure
$ make
$ sudo make install
$ cd
# Install npm
$ curl http://npmjs.org/install.sh | sudo sh
#Install CoffeeScript
$ sudo npm install -g coffee-script

$ sudo apt-get install libmysql-ruby libmysqlclient-dev
#change gem 'sqlite3' to gem 'mysql2' in Gemfile
$ bunlder install

$ rake db:create

#make slim as a default template add this "Slim::Engine.set_default_options :sections => true" line to config/environment.rb

Create a migration file of exist schema, run this command; this command generates a file in db/schema. Last command reload schema, you can see the effect on schema_migrations table.
$ rake db:schema:dump RAILS_ENV=development
$ rake db:schema:load

Kanban Ruhu

2011-12-09T01:12:00.000-08:00

Şu sıralar "Kanban - Successful Evolutionary for Your Tech Business" kitabını okuyorum. Kanban kavramına şu an çalıştığım yerde ilgili olmaya başladım ama aslında bu sistemi daha önce çalıştığım yerde ruhumuzda oluşturmuşuz zaten. Scrum süreç yönetimini uygulayan bir şirketin ufak parçalara ayrılmasından sonra adı Scrum olmayan ama yime Project Owner, Tester, Developer birimlerinden - her biri bir/iki kişiden - oluşan bir süreç oluşturmuştuk kendimize. Developer yazar, Tester test eder, Project Owner müşteri ile - müşteri parçalanma sonrasında iş veren oldu - konuşur ve iş birimlerini yönetirdi.

Developer ekibi iki kişiden oluşmaktaydı. Bunlardan biri de bendim. İki kişi de farklı projelerden sorumluydu. Lakin şöyle bir sıkıntımız mevcuttu. İki farklı proje ama aynı context altında hizmet vermekte ve aynı trunk üzerinde mergeler geliştirilmekteydi. Bir hikaye tamamlanır tamamlanmaz deployment gerçekleşirdi ama deployment süreci branch'lerin merge edilmesi, merge'den kaynaklanan sorunların tespiti v.b. yaklaşık bir günümü alıyordu. Haftada birkaç kez releaase'lerin çıkması ciddi şekilde iş kaybına neden oluyordu. Bunu çözmemiz gerekiyordu ve bunun için cuma günlerini deployment günü ilan ettik. Her hafta cuma günü düzenli bir şekilde deployment'i gerçekleştiriyorduk.

Bir sonraki haftanın ilk günü ise geçen hafta yapılan çalışmanın özeti ve yapılacakların tartışıldığı bir toplantı yapıyorduk. Bu toplantıda tasarımcı, tester, yazılımcı, project owner ve müşteri bulunuyordu. Böylelikle müşterinin sürekli güncel olması sağlanıyordu.Bu toplantıda o hafta backlog'daki listemizden maaliyetine göre nelerin yapılacağı veya yeni hangi özelliklerin eklenmesi gerektiği tartışılıyordu.

Mevcut sistem içerisinde değişimi yine kendimiz gerçekleştirmiş ve yönetmiş olduk. Kanban mevcut sistemdeki sıkıntıları görmek ve direnci min. seviyede tutarak değişim uygulamak için ideal bir sistem. Bir ritim anlayışını oluşturmakta ve WIP'e limitler koyarak sıkıntıları yönetilebilir hale getirmektedir.

Sending Basecamp Worklogs to Campfire with Ruby

2011-08-14T05:14:00.000-07:00

We collects all system notifications at Campfire Chat Room. We decide to send worklogs entered to Campfire. I wrote the code under. I choosed Ruby Programming Language for fast development.


#!/usr/bin/ruby



require 'rubygems'

require 'rexml/document'

require 'date'



include REXML



$_37SIGNAL_ACCOUNT="YOUR 37 SIGNALS ACCOUNT_NAME"

$CAMPFIRE_TOKENACCESS_KEY="YOUR CAMPFIRE ACCESS TOKEN"

$CAMPFIRE_ROOM_ID="YOUR ROOM ID"

$BASECAMP_TOKENACCESS_KEY="YOUR BASECAMP ACCESS TOKEN"



class TimeEntryIdFile 

	def self.read

		lastWorkLogId = 0

		if File.exist? "/tmp/last.worklog.id" then

			File.open('/tmp/last.worklog.id', 'r')  do |f1|

			   while line = f1.gets

			      lastWorkLogId = line

			   end

			end

			return lastWorkLogId

		end

	end



	def self.update(lastId)

		File.open('/tmp/last.worklog.id', 'w').write(lastId)

	end



end



class Campfire

	def self.sendMessage(message)

		message = message.gsub("'", "-")

		`curl -u #{$CAMPFIRE_TOKENACCESS_KEY}:X -H 'Content-Type: application/json' -d '{\"message\":{\"body\":\"#{message}\"}}' https://#{$_37SIGNAL_ACCOUNT}.campfirenow.com/room/#{$CAMPFIRE_ROOM_ID}/speak.json`

	end

end



class BaseCamp

    BASECAMP_API_COMMAND="curl -k -u #{$BASECAMP_TOKENACCESS_KEY}:X -H 'Accept: application/xml' -H 'Content-Type: application/xml' https://#{$_37SIGNAL_ACCOUNT}.basecamphq.com"

    

    def self.project(projectId)

    	projectDoc = `#{BASECAMP_API_COMMAND}/projects/#{projectId}.xml` 

        doc = Document.new(projectDoc)

        return Project.parse(doc.root)

    end  



    def self.person(personId)

        personDoc = `#{BASECAMP_API_COMMAND}/people/#{personId}.xml`

        doc = Document.new(personDoc)

        return Person.parse(doc.root)

    end



    def self.todo(todoItemId)

        todoDoc = `#{BASECAMP_API_COMMAND}/todo_items/#{todoItemId}.xml`

        doc = Document.new(todoDoc)

        return ToDo.parse(doc.root)

    end



    def self.todoList(todoListId)

        todoListDoc = `#{BASECAMP_API_COMMAND}/todo_lists/#{todoListId}.xml`

	doc = Document.new(todoListDoc)



        return ToDoList.parse(doc.root)

    end



    def self.timeEntries ()

	  	timeXmlDoc = `#{BASECAMP_API_COMMAND}/time_entries/report.xml`

		doc = Document.new(timeXmlDoc)

		timeEntries = Array.new

		doc.root.each_element('//time-entry') {|timeEntryElement| timeEntries.push(TimeEntry.parse(timeEntryElement)) }

		return timeEntries

    end



	def self.timeEntriesFrom(lastTimeEntryId)

		puts "last time entry id #{lastTimeEntryId}"

		lastTimeEntries = Array.new

		timeEntries = BaseCamp.timeEntries()



		timeEntries.each {|timeEntry| 

			if lastTimeEntryId.nil? or lastTimeEntryId == 0 or timeEntry.id > lastTimeEntryId then lastTimeEntries.push(timeEntry) end

		}

		return lastTimeEntries

	end

end



class ToDoList 

	def initialize(name)

		@name=name	

	end



	def self.parse(xmlElement)

		return ToDoList.new(xmlElement.elements["name"].text)

	end



	def name() 

		return @name

	end

end



class ToDo

	def initialize(content, listId)

		@content=content

		@listId=listId

	end

	

	def self.parse(xmlElement)

		return ToDo.new(xmlElement.elements["content"].text, xmlElement.elements["todo-list-id"].text)

	end

	

	def content()

		return @content

	end



	def listId()

		return @listId

	end

end



class Project

	def initialize(name)

		@name=name

	end



	def self.parse(xmlElement)

		return Project.new(xmlElement.elements["name"].text)

	end



	def name()

		return @name

	end

end



class Person

	def initialize(firstName, lastName)

		@firstName=firstName

		@lastName=lastName

	end



	def self.parse(xmlElement)

		return Person.new(xmlElement.elements["first-name"].text, xmlElement.elements["last-name"].text)

	end



	def name()

		return @firstName +" "+@lastName

	end

end



class TimeEntry 

    def initialize(id, personId, projectId, todoItemId, hours, desc, date)

		@id=id

        @personId = personId

        @projectId = projectId

	    @todoItemId = todoItemId 

        @hours = hours.to_f

        @desc=desc

        @date = date

    end



    def self.parse ( xmlElement )

        timeEntry = TimeEntry.new(

            xmlElement.elements["id"].text,

			xmlElement.elements["person-id"].text, 

            xmlElement.elements["project-id"].text,

			xmlElement.elements["todo-item-id"].text, 

			xmlElement.elements["hours"].text,

			xmlElement.elements["description"].text,

			xmlElement.elements["date"].text)

		return timeEntry

    end



	def id

		return @id

	end



	def formattedDate()

		return Date.strptime(@date, '%Y-%m-%d').strftime("%Y, %b %d")

	end

    

    def hours

    	if @hours == 0.5 then

    	   return "yarim"

    	elsif (@hours -@hours.floor) == 0.5 then 

    	   return @hours.floor.to_s + " bucuk"

    	else 

           return @hours

        end

    end



	def message 

		person = BaseCamp.person(@personId)

		project = BaseCamp.project(@projectId)

		todo = BaseCamp.todo(@todoItemId)

		todoList = BaseCamp.todoList(todo.listId)



		message = "\\n\\nToDo List Name : " +todoList.name

		message += "\\n\\n@WorkLog "+self.formattedDate()+"\\n\\n"+person.name+",\\n\\n"

				

		if @hours.to_f == 0.0 then

			message += "hic ugrasmamis bir de worklog giriyor"

		else

			message += "'"+todo.content+"' isiyle "+self.hours().to_s+" saat ugrasmis"

		end

		

		unless @desc.nil? then

			message += ",\\n\\ndedi ki:\\n\\n"+@desc

		end 

	

		return message

	end

end



lastWorklogID=0

lastWorklogID = TimeEntryIdFile.read()

lastTimeEntries = BaseCamp.timeEntriesFrom(lastWorklogID)



if lastTimeEntries.length !=0 then

	campfireMessage = ""

	lastTimeEntries.each {|timeEntry| campfireMessage = campfireMessage+"\\n"+timeEntry.message()}

	

	Campfire.sendMessage(campfireMessage)

	TimeEntryIdFile.update(lastTimeEntries[0].id)

end

Temiz Kod Yazımı : Anlamlı İsimlendirmeler

2011-07-30T13:56:00.000-07:00

Kod yazarken oluşturduğumuz herşeye isim vermeye çalışırız. Bazen saatlerce düşünürüz acaba ne isim versem diye. Çünkü aynı ismi başka bir yerde kullanmışızdır. Yeni vereceğimiz isim bir öncekinin eklerler veya tamlamalarla çeşitlendirilmiş hali olabilir. Ama bütün gaye yeni olanı diğerinden ayıran anlamı birkaç kelime ile verebilmektir.

Kod yazan kişi için verilen isim iç açıcı olabilir ama yukardan yani müşteri seviyesinde baktığımız da ne kadar iç açıcı olabilir! "Ben bunu anlamadım." şeklinde bir yaklaşımda bulunulduğunda yazmış olduğunuz eseri taşlıyorlarmış gibi hissedersiniz. Empati kurmaya başladığınızda anlarsınız ki evet gerçtekten hiçbir şey anlaşılmıyor. Artık Business seviyesinde yani patron, müşteri seviyesinde düşünüp ben burada bu değeri verebilmiş miyim diye tekrardan sormamız gerekiyor kendimize. Self-CodeReviewing diyebiliriz belki buna.

Domain Driven Design bize business seviyesinde modelleme yapmamıza olanak sağlar. Wikipedia'da bakın nasıl tanımlanmış "Domain-driven design (DDD) is an approach to developing software for complex needs by deeply connecting the implementation to an evolving model of the core business concepts."
InfoQ'da ki "Domain Driven Design and Development in Practice" isimli bir makale de ise "Domain Driven Design (DDD) is about mapping business domain concepts into software artifacts." olarak tanımlanmış.

Amacı Açıklayan İsimlendirmeler (Intention Revealing Names)

Yapılan isimlendirmeler şu soruya cevap vermeli "Bu ne için var, Ne yapıyor ve Nasıl kullanılmış". Eğer bir isimlendirmeye yönelik bir yorum/açıklama yazılmışsa koda, bilin ki o isimlendirme amacını açıklamıyor.

Mesela:


List<ogrenci> ogrenciler; // devamsızlığı olan öğrenciler

ogrenciler isimlendirmesi yukarıdaki sorularımızın hiçbirine cevap vermiyor.

Aşağıdaki gibi bir isimlendirme kullansaydık sorularımıza cevap verebilirdik ve yorum yazmaya da gerek kalmazdı.


List<ogrenci> devamsizligiBulunanOgrenciler;

Peki aşağıdaki kod ne iş yapmaktadır?


public List<int> icerisindeBul(List<int[]> kaynakListe){

   List<int> liste1 = new ArrayList<int[]>;

   for ( int[] oge : kaynakListe) {

         if ( oge[1] == 2 ) {

             liste1.add(oge[0]);

         }

   }

   return liste1;

}

Ne yaptığı anlaşılmakta gibi ama eğer bunu bir utility method olarak tanımlarsak. Bunun dışında bir listeden 2. elemanı 2 olan dizinin 1. elemanını başka bir dizi olarak geri döndürüyoruz. Ama neden???

Soralım:

1. kaynakListe içerisindeki tutulan değerler neyi ifade ediyor?
2. kaynakListe içerisindeki dizilerin 2. elemanının ne gibi bir özelliği var?
3. karşılaştırma 2 değeri neyi ifade ediyor?
4. Döndürülen listeyi ben nasıl kullanacağım?

Bu soruların hiçbirine cevap veremiyoruz değil mi?

Kodumuzu şöyle yazsaydık:


public List<int> devamsizlikYapanOgrencilerinNolariniGetir(List<int[]> kayitliTumOgrenciler){

   List<int> ogrenciNolari = new ArrayList<int[]>;

   for ( int[] ogrenci : kayitliTumOgrenciler) {

         if ( devamsizlikYapanOgrenciMi (ogrenci)  ) {

             ogrenciNolari .add(oge[0]);

         }

   }

   return ogrenciNolari ;

}

şimdi tüm sorularımıza cevap verebiliyoruz. Ayrıca "oge[1] == 2" karşılaştırmasını yardımcı bir methoda taşıyarak bu kodun 100% anlamlı olmasını sağladık.

Yanlış Bilgiden Kaçınılmalı

Bazen yazmış olduğumuz platform ve teknolojiye ait kodlarımızın içerisinde o an anlamlı olabilecek ama başka bir zamanda bize bile anlamsız gelecek ifadeler kullanabiliriz. Bir Unix platformu için yapacağımız kod çalışmasında scp, ssh gibi; JDBC kodlaması yapıyorsak ResultSet'in kısaltılmış hali olan rs gibi kısaltmalar kullanmak mantıklı olabilir ama yine de anlamsızdırlar.

Bazen verilen ifadelerin sonlarına - özellikle bu Collection yapılarında çok yapılıyor - veri tipi ekleniyor; ogrenciList, nameStr gibi... ogrenciList yerine ogrenciler ifadesinin kullanımı anlamlı olacaktır. ogrenciList olarak ifade edilen bir yapı gerçekte List tipinde olmayabilir. OgrenciList bir sınıf tipi de olabilir. Burada gereksiz eklentiler yanlış bilgilendirmeye neden olmaktadır.

İsimlendirmelerde Anlamlı Farklılıklar Oluşturun

Kullandığımız dilin getirdiği kurallar nedeni ile isimlendirmeleri çeşitlendirmemiz gerekiyor. Aynı alanda (scope) aynı değişken ismini farklı tipler için birkaç kez kullanamıyoruz. Sırf derleyiciyi memnun etmek için bu sefer eklerle veya karakterle ayrımı yapmak zorunda kalıyoruz.

Derleyiciyi memnun etmek için neler yapıyoruz:

Değişken isminin başına veya sonuna "_" karakteri koyuyoruz. Eğer aynı isimden çok kullanmamız gerekirse bakın ne hale gelecek : "araba_______" :D

Data, Info gibi kelimeler ekleyerek kelime çeşitliliği sağlanır ama aslında hepsi aynı anlamdır. ogrenci, ogrenciBilgisi, ogrenciVerisi hepsi aynı.

"a", "the" kullanamıyla çeşitliliği sağlarız. Bir bakıma bu, parametre ile lokal değişkeni birbirinden ayırır. Anlam olarak yine bir ayrım söz konusu değildir.

Yazılımcı getOgrenci(), getOgrenciBilgisi() methodlarından hangisini çağıracak. Çünkü ikisi de aynı.

Söylenebilir İsimler Kullanın

Söylenebilir isimler kullanmak retrospektif toplantılarında R2D2 gibi sesler çıkarmamızı engeller. Mesela arayüz kodlarında çok kullanılan wysiwyg kısaltmasını kullanırsak bunu söylerken nasıl bir duruma düşeceğimizi hayal edebilirsiniz.

Aranılabilir Kelimeler Kullanın

Bundan önce bahsettiğimiz kurallar bu kurala zaten uymamıza neden olmaktadır. Kısaltmalar, anlamsız isimlendirmeler bizi aranılabilir bir içerikten uzaklaştıracaktır.

Arayüz (Interface) ve Gerçekleştirici (Implementer) İsimlendirmeleri

Arayüz ile gerçekleştirici arasındaki ayrımı nasıl yaparsınız? Sizin için önemli olan arayüz mü yoksa gerçekleştirici mi?

Kimileri arayüzleri gerçekleştiricilerinden şu şekilde ayırır "IHesapMakinasi" kimileri de gerçekleştiriciyi arayüzden şu şekilde ayırır "HesapMakinasiImp". Peki hangisini seçmeli?

Birbiri ile network üzerinen konuşan iki sistem yaptığınızı düşünün. Nesneleri serialize edip network üzerinden gönderelim. Gelen byte kodları deserialize yapıldığında elimizde bir nesne olacaktır ama bu nesne hangi tipte olduğunu alıcı JVM bilmiyor. Bunun için bir tanımlayıcı gerekmektedir. Siz arayüz tanımını alıcı tarafa verdiyseniz kolaylıkla bunu gerçek tipine dönüştürebilir. Bu durumda bizim için önemli olan arayüz (interface). Arayüze gerçek bir isim verirsem onun gerçekleştiricilerinin ne olduğu önemsiz kalır. Bu durumda arayüzü "HesapMakinasi" olarak adlandırmamız gerekecek. Gerçekleştiriciyi isterseniz "HesapMakinasiImpl" veya "BasitHesapMakinasi" / "MuhendisHesapMakinasi" / "GelismisHesapMakinasi" olarak adlandırabilirsiniz.

Editörlerde dosyaların isimlerine göre sıralandığını düşünürsek "HesapMakinasi" ve "HesapMakinasiImpl" hep alt alta olacaktır.

Fantastik Kelimelerden Kaçının

Hiç unutmuyorum performans analizi yaptığımız bir uygulamayı yazarken ileriye yönelik tahmin modülü için FortuneTeller ismini koymuştum. "Clean Code" kitabını okuduktan sonra yanlış bir kullanım yaptığımın farkına vardım.

Her Amaç İçin Tek Kelime

Projeye başlamadan önce kendi standartlarınızı belirleyin. Bu standartlar içerisinde kullanacağınız genel kelimelerde bulunmalıdır. Örneğin fetch, get, retrieve kelimelerinin hepsi aynı anlama gelmektedir. Bir standartınız yoksa hangi methodun ne için çağrılacağı ve oluşturulacağı bilinemez. get methodunu bir sınıfın özelliklerine erişmek için kullanabilirsiniz bu bir JEE standartı ve birçok editör, 3th party API'lar bu standarta uyulduğunu varsaymaktadır.

Controller, Manager gibi kelimeler daha çok yapılar arasındaki iletişimi yönetmektedirler. Manager, Controller kelimesi gördüğünüzde orada mutlaka genel birşeyler yapılmaktadır ve mutlaka içerisi yönetilemeyece şekilde şişmiştir. Bu kelimelerin kullanımı bir antipattern'dir.

Eğer iki değeri birleştirip yeni bir nesne oluşturan bir methodunuz varsa bu method'a "add" ismini koyabilirsiniz. Aynı sistemde bir değeri bir diziye ekleme işlemi için "add" kullanamazsınız. "append" veya "insert" daha anlamlı bir kullanım olacaktır.

Temiz Kod Yazımı Nasıl Olmalı?

2011-07-30T06:45:00.001-07:00

Şu sıralar Robert C. Martin tarafından yazılmış "Clean Code kitabını okuyorum. Kitaba temiz kodun ne anlama geldiğini ünlü kodculara sorarak başlamış.

- Bjarne Stroustrup (C++'ı geliştiren ve "The C++ Programming" kitabının yazarı) : Temiz kod birşeyi en iyi şekilde yapmalıdır. Hata yönetimi ve mimarisi etkili, kolay geliştirilebilir ve performansı yüksek olmalıdır.

- Grady Booch, "Object Oriented Analysis and Design with Applications" kitabının yazarı : Temiz kod basit ve ne yaptığını direkt göstermelidir. İyi yazılmış bir yazı gibi okunabilmelidir.

- "Big" Dave Thomas, OTI'nin yaratıcısı ve Eclipse stratejisinin babası: Temiz kodu okunabilir ve orijinal kodcusundan başka bir kodcu tarafından geliştirilebilir olmalıdır. Bir şeyi yapmak için birden fazla yol yerine tek bir çözüm yolunu sunmalıdır.

Söylemlerden de görüldüğü gibi temiz kod; basit, okunabilen ve tek iş yapandır. Kod yazarken şu soruyu sorabilirsiniz kendinize "Yazılımla ilgisi olmayan biri bu kodu okduğunda ne yaptığını anlayabilir mi?". Eğer hayır ise demekki karmaşık ve okunamayan kod yazıyorsunuz demektir.

Web Uygulaması İçin Otomatik Kabul Testi Yazımı

2011-07-28T07:23:00.000-07:00

Otomatik Kabul Testi nedir ve nasıl olmalı sorularına daha önceki yazılarımda bahsetmiştim ve test kodu yazımında uymamız gereken kurallara değinmiştim. Bu kurallara gerçekleştirim seviyesinde yenilerini ekleyeceğiz.

Bu yazımdaki anlatımda biraz daha domain seviyesinde olaylara bakacağız. Bu yüzden bazı gerçekleştirimleri UML diyagramları üzerinden anlatacağım.

Elimizde bir blog uygulaması olsun. Bu blog uygulamasını ziyaret eden normal kullanıcılar ve blog girişlerini yapan admin kullanıcısı olsun.

[User]-(looksAtListOfBlockEntrySummary)
[User]-(looksAtBlogEntry)
(looksAtListOfBlockEntrySummary)>(visitsHomePage)
(looksAtBlogEntry)>(clicksBlogEntrySummary)
[Admin]-(login)
(login)>(visitsHomePage)
(login)>(fillsLoginForm)
[Admin]-(entersNewBlog)
(entersNewBlog)>(clicksNewEntryTab)

Aşağıdaki diyagramda bir ziyaretçinin yapacağı hareketleri görebilirsiniz.

Bir blog sayfasını açar
Anasayfada tanımlı blog girişlerinin özetleri listelenmiştir
Bu özetlerden birine tıkladığında tam halini görmektedir

Aşağıdaki diyagramda ise bir yöneticinin yapacağı hareketleri görebilirsiniz:

Blog sitesini açar
Login formunu doldurur
Yeni Giriş tabına tıklar
Blog girişini yapar
Ayrıca ziyaretçinin yaptığı tüm hareketleri yapar

Yukarıdaki gereksinimlere baktığımızda domain modelleri neler olduğu kendisini belli etmektedir.

Admin kullanıcısının 5. gereksiniminde bir iş kuralı (business-rule) vardır ve ilerde kod tekrarına neden olabilir. 5. maddede oluşabilecek kötü kokuları şimdiden almamız gerekir.

Önce Çağır Sonra Gerçekleştir

Burada bir kural daha oluşmakta. Esnek bir test kodu yazmak için belki de öncelikle neyi istediğinizi yazmanız gerekmekte. Bunu yaptıkça gerçekleştirimde nasıl bir yol izleyeceğinizi kurgulayabilirsiniz.

Blog uygulamasında ziyaretçi gereksinimlerini ele alalım. Test etmek istediğim gereksinimler:

Anasayfa blog girişlerinin özetlerini listeler
Blog özetine tıklandığında o girişin detayı görüntülenir
Blog Detay Sayfası blog girişinin tamamını görüntüler

Bu gereksinimlere ait test kodunu aşağıdaki gibi görmek isterim:

1. Gereksinim için
User.visitsHomePage();
assertThat(homePage(), listsBlogEntrySummaries());

2. Gereksinim için
User.visitsHomePage().clicksAnySummary().waitFor(five.seconds());
assertThat(user, visitsBlogDetailPage());

lastClickedBlogSummary = homepage.lastClickedSummary();
assertThat(blogDetailPage(), displaysFullBlogEntry().of(lastClickedBlogSummary ));

3. Gereksinim için

blogEntry = blogEntry().withId(5);
User.visitsBlogDetailPage().forA(blogEntry);
assertThat(blogDetailPage(), displaysFullBlogEntry().of(blogEntry));

İş gereksinimlerini hiçbir yorum yazma gereksinimi duymadan anlaşılır bir şekilde kodlayabildim.

User.visitsHomePage().clicksAnySummary().waitFor(five.seconds());

şeklindeki bir çağrımda visitsHomePage() methodu bir static factory method olup sonraki methodlar User sınıfına ait bir nesneye aittir.

assertThat(blogDetailPage(), displaysFullBlogEntry().of(blogEntry));

şeklindeki çağrımda ise static import yapılarak sadece method isimleri görünmektedir. Bu statik methodları içerikle ilişkili olan bir sınıf içerisinde barındırabilirsiniz. assertThat() methodu junit'in bir methodudur. İkinci parametre olarak bir Hamcrest projesine ait Matcher almaktadır. Siz istediğiniz şekilde kendi mathcer'larınızı oluşturabilirsiniz.

Genel Web Bileşenleri Tanımlayın

Yukarıdaki gereksinim testlerine ait kodlar sürekli değişime uğrayarak daha esnek hale gelecektir. Bu kodlarda beni rahatsız eden bir iki şey var.

Ziyaret Edilebilir Web Sayfası Bileşeni Tanımlayın

Kullanıcı sürekli tekrar eden ve sayfa çeşitlemesine bağlı olarak tekrarlayan visits*() methodunu kullanmakta. Ziyaret edilen sayfa üzerinden daha sonrasında bazı sorgulamalar yapılmakta. Ben burada Page olgusu oluşturmam gerektiğini anlıyorum.

[Page|url]

şeklinde yapı oluşturduktan sonra sayfa ziyaretleri şu hale gelecektir:

User.visits(the.homepage());
User.visits(the.entryDetailPage());

the yardımcı sınıfı içerisinde yardımcı factory methodlar tanımlayabiliriz.

public static homePage () {
return Page.forA("http://www.myblog.com");
}

şeklinde Page nesnelerimizi oluşturabiliriz.

Yukarıda 3. gereksinim için yazdığımı test çağrımında bir sıkıntımız bulunmakta.

User.visitsBlogDetailPage().forA(blogEntry);

Bu çağrım şekli bir blog girişi için detay sayfasının oluşturumunu User sınıfına yüklemektedir. Halbu ki User'in böyle bir sorumluluğu olamaz. Page yapısını oluşturduktan sonra bu çağrım şekli

User.visits(the.entryDetailPage().forA(blogEntry));

olacaktır.

Web Bileşenleri Tanımlayın

Bilgidiğimiz gibi Web uygulaması bir çok temel bileşenin bir araya gelerek oluşturduğu bileşenlerden oluşmaktadır. Mesela kullanıcı giriş formu, blog özeti, blog özet listesi, blog detayı v.b. Yukarıdaki sayfa ziyaretinde olduğu gibi her bir bileşen için bir method tanımlamak anlamsız olacaktır.

Önceki gereksinimlerimizde clicksAnySummary() methodu kötü kokular yaymaktadır. click event'i mouseover, mouseout gibi genel bir methoddur ve bu işlemler bir web bileşeni için çalışmaktadır. Bu methodların PageElement isminde bir yapıdan türemiş bileşenler üzerinde çalışması daha mantıklı gibi. Gereksinimlerimize bakarak aşağıdaki web bileşeni diyagramını oluşturabiliriz.

[PageElement]^[LoginForm]
[PageElement]^[EntrySummary]
[PageElement]^[EntrySummaries]
[PageElement]^[BlogEntryLink]

Web bileşenlerini tanımladıktan sonra çağrımlarımız bu şekilde olacaktır:

User.visits(the.homepage()).clicks(the.homepage().anyBlogSummary());

Web Bileşenlerinin Yüklenmesini Ana Bileşenlerin Sorumluluğuna Verin

Bir sayfadaki bileşenleri Page nesnesi yüklemeli ve bileşen sorgulamasını Page üzerinden yapın the.homepage().hasAnyEntrySummary() çağrımında olduğu gibi.

EntrySummary bileşeni de detay sayfasına yönlendirecek link, özet bilgi ve başlık içermektedir. Bir EntrySummary nesnesi oluşturulurken bu alt bileşenleri yüklemeli. Böylece şu çağrımı yapabilirim:

String entrySummaryText = the.homepage().selectAnyEntrySummary().content();

Otomatik Kabul Testi (Automated Acceptance Test) Yazarken Dikkat Edilmesi Kurallar

2011-07-27T04:51:00.000-07:00

Otomatik Kabul Testleri yazımında dikkat edilmesi ve unutulmaması gereken birkaç kural vardır. Bu kurallara uymak test kodların kırılganlığını ve çalışabilirliliğini artıracaktır.

Ne kadar basit bir uygulama olursa olsun mutlaka bir 3th party bir api'a bağımlılığı olacaktır. Uygulama büyüdükçe veritabanı, birbiri ile iletişime geçen sistemler, dışarıdan kullanılan servisler kullanılmaya başlanılacaktır. Bu da uygulamanın kontrol edilebilirliliğini azaltacaktır.

Yazılan test kodları iyi tasarlanmazsa ve test ekibinde copy/paste psikolojisi var ise test kodunun kırılganlığı artacaktır. Uygulama tarafında yapılan bir değişiklikte refactor edilecek kod miktarı gereğinden fazla olacaktır.

Peki ben ne yapmalıyım ki ideal bir kabul test kodu yazayım?

1. Application Driver ve GUI Driver (Web veya Form) yazmalıyım

Genel sistemin davranışını modelleyen bir api (Application Driver) ve kullanıcı arayüzünü modelleyen bir api yazmalıyım ki her yerden çağrabileyim.

Mesela: Kullanıcın bir web uygulamasını açıp kullanıcı adını ve şifresini girip login olmasını bir web api yazarak modelleyebiliriz. Böylelikle login gerektiren diğer senaryoların testinde bu kod çağırılabilir.

"Login olan kullanıcı bir alışveriş sitesinde elektronik kategorisindeki ürünleri listeler, beğendiklerini seçer ve bunları sepete koyar" şeklindeki bir senaryoya ait kabul testi yazmış olduğumuz WEB Driver sayesinde çok sade olacaktır.

WebUser.login("username", "password").listsItemsIn(ELECTRONIC_CATEGORY).selectItemsRandomly().putsBasket();

Application Api ile veritabanına test verisi yazma veya okuma işlemlerini gerçekleştirebiliriz.

2. 3th party servislerle olan iletişimi modelle

Facebook, Twitter gibi 3th party servisleri ile iletişim kurmak zorunda kaldığımız zamanlar olacaktır. Otomatik kabul testlerinde 3th party servislerle iletişim halinde olmak, testlerin çalışma zamanını uzatacak, 3th party servisin analitik verilerini etkileyecek, test kodumuzun güvenilirliliğini azaltacaktır (kullanılan servis sürekli değişim içerisinde olabilir).

Bunun çözümü için gerçek servisi modelleyebiliriz. Yazacağımız bir yönetici yapı gerektiğinde gerçek servis yerine modeli ile iletişime geçmemizi sağlayacak.

Böylece haftada bir kere gerçek servis üzerinden kabul testlerimizi çalıştırmayı sağlayabiliriz. Ayrıca servis modellerini farklı senaryolar için çeşitlendirebiliriz.

3. Test ortamı kontrol edilebilir olmalı

Veritabanı, Uygulama Sunucuları, arkada çalışan işler (batch jobs) v.b. uygulamayı oluşturan her yapı kontrol edilebilir olmalı. Uygulama sunucusu test kodu tarafından başlatılabilir ve durdurulabilir olmalı, veritabanına veri yazılabilir veya sıfırdan veritabanı oluşturulabilmeli.

4. Test verileri için builder'lar oluşturulmalı (Test Data Builder)

Farklı senaryolar için verilerin çeşitlenmesi kaçınılmaz bir durumdur. Her bir durum için verileri oluşturan methodlar yazmak builder'i Object Mother haline getirecektir.

İdeal test verisi oluşturma yöntemi için bu ve şu yazıları okuyabilirsiniz.

5. Test senaryosu ortamını sıfırlamalı

Bir test senaryosu, bir önceki senaryonun etkisinde kalmamalı. Bu yüzden veritabanı, uygulama sunucusu gibi sistemleri sıfırlamalıdır. 3. kuralımız sayesinde her sistemi kontrol edebilir duruma gelmiştik.

6. Genel otomatik kabul testi adımları

Başlangıç koşulları oluşturulmalı : Gerekli veriler veritabanına yazılmalı, konfigurasyonlar yapılmalı, uygulama sunucu başlatılmalı...

Test senaryosu gerçekleştirilmeli : Uygulamayı kullanan bir kullanıcının yaptığı adımlar Web/Application API'dan işletilmeli.

Beklenen sonuç kontrol edilmeli : JUnit ile beklenen sonuç ile test sonucu karşılaştırılmalı. Burada önemli olan yazılan karşılaştırma kodunun müşteri tarafından okunabilir ve anlaşılabilir olmasıdır.

assertEquals(15, urunSayisi); gibi bir kodun bir anlamı olmayacaktır.

assertThat(basketPage().listsProduct(), count(equalsTo(5)) ); gibi bir yazım daha anlamlı olacaktır. Hamcrest anlamlı matcher kullanımları için inceleyebilirsiniz.

Otomatik Kabul Testi (Automated Acceptance Test)

2011-07-27T02:33:00.000-07:00

Otomatik Kabul Testleri (Automated Acceptance Test) adından da anlaşılacağı gibi yapılan geliştirmenin onaylanmasına yönelik testlerdir. Müşterinin bize sunmuş olduğu gereksinimler onaylanma kriterlerini belirler.

"Bir muhasebeci olarak daha iyi bir gider yönetimi yapmak için, geçmiş giderleri aylık olarak görmek istiyorum."

İşte bu söylem üst düzey yani müşteri ve proje yönetisi arasında gerçekleşen bir diyalogtur. Bu da bizim kabul kriterimizi oluşturmaktadır. Bu kriter açıkça net ve hiçbir teknik unsur içermemektedir.
Bu tarz söylemleri otomatik kabul testlerinde (Automated Acceptance Test) kullanmak için test ortamları bulunmaktadır, meselaRuby ve Java için versiyonları bulunan Cucumber, EasyB, JBehave. Bu test ortamları daha çok Davranışsal Güdümlü Geliştirme'yi(Behaviour Driven Development) olanak sağlar.

Cucumber ile Türkçe olarak yazılmış gereksinim:

# language: tr
Özellik: Bölme
Gülünç hatalardan sakınmak için
Bir kasiyer sayıları bölebilmeli

Senaryo: Doğal sayılar
Diyelim ki hesap makinesine 3 girdim
Ve hesap makinesine 2 girdim
Eğer ki böl tuşuna basarsam
O zaman ekrandaki sonuç 1.5 olmalı

Yukarıdaki örnekten görüldüğü gibi bir uygulamadan istenilen tüm davranış girilmiş.

Günümüzde birçok yazılım şirketinde uygulamaların sağlıklı çalışıp çalışmadığı kurulan bir test ekibi ile gerçekleşmektedir. Bu test ekibinin buz dağının görünmeyen yüzünde çok büyük bir maaliyeti vardır. Sürekli elle uygulama test edilmek zorunda ki bir günde bu uygulamanın tamamı nasıl test edilecek. Ayrıca sürekli geliştirmenin olduğu bir ortamda modüller arasındaki iletişimi de test etmek gerekir ki kişiler üzerindeki iş yükü gittikçe fazlalaşmaktadır. Ve unutmayalım ki insanız, gözümüzden kaçan bir sorun müşteriye kadar gidecektir.

Otomatik Kabul Test'leri insan faktöründen kaynaklanan hataları minimize etmekte, daha hızlı ve etkin kontrol sağlamaktadır. Continuous Integration sunucuları ile entegre hale getirerek, release'ler öncesinde veya belli periyotlarla kabul testleri çalıştırılabilir.

Proje yöneticileri ve şirket sahibi otomatik testlerin sonuçları karşısında yazılım ekibine ve kendisine olan özgüveni artacak. Her iterasyon sonrasında müşteri yapılan sunumlarda otomatik testlerin durumları paylaşılarak, projenin durumu hakkında genel bilgi verilmiş olunacak.

Müşteri isteklerinin durumu hakkında elle tutulur bir veri olmasının getirdiği güven sayesinde projenin onaylanmasına kendinden ve uygulamadan emin olarak gidecektir.

Copying Maven Dependencies to Specific Location

2011-02-24T02:02:00.000-08:00

I'm trying to establish our acceptance test environment by using maven. I created a separate project for acceptance tests. To have a controllable environment, I need to start web server via acceptance test code. So, I need to path of war file - depended from acceptance test project - to give embedded jetty starter code. There were two way to learn path of war file:

first one is the getting path to war file that located on local repo
create a ${version} property of depended war artifact.
create a profile property by using ${settings.localRepository}/com/group/artifactname-${version}.war
send the path property as system property to test code
use this property on jetty start code like this
webapp.setWar(PathToWarFile);

another way is the copy dependencies under to target path of project
In order to that, I add the copy-dependencies goal of maven-dependency-plugin. This plugin copies all artifacts. For specific artifact, may be I create a plugin.
Other steps are same as above.

Shell Script dilinde Fonksiyon tanımlama

2011-02-04T00:52:00.000-08:00

Bu içerik http://viralpatel.net/blogs/2009/07/writing-functions-in-shell-script.html sayfasından alınmıştır.

Writing Functions in Shell Script

By Viral Patel on July 9, 2009

Have you ever written a huge Unix script and thought you would have divided this script into pieces of reusable code? Well don’t worry. You can create functions in unix shell script and make reusable code and call the function from your unix code.

Hello World Function in Unix shell script

First let us see a simple code snippet for creating hello world function in Unix. Create a shell script file helloworld.sh and paste following code in it and execute it.


#function hello world defined
fnHelloWorld()

{        
#print hello world
        
echo "Hello World";
}
#calling hello world function
fnHelloWorld
 Output
 
$./helloworld.sh
Hello World
 The above shell script will print Hello World on command prompt. All we have done is we have defined a function in shell script by fnHelloWorld() {} and called this by just fnHelloWorld.
 Passing argument to function in shell scripts
 Passing argument to the functions in shell script is  very easy. Just use $1, $2, .. $n variables that represent arguments in  the function. Following is the example of function that takes two  argument and prints them. Note that we have called the function  fnArgumentFunction and passed two arguments “Hello” and “World” by  fnArgumentFunction “Hello” “World”.
 
fnArgumentFunction()
{
        echo "Argument 1:" . $1
 
        echo "Argument 2:" fnArgumentFunction "Hello" "World"
 Thus if your function will use three arguments you can just use $1, $2 and $3 in your code.
 You may want to use $# which gives you number of arguments passed to the function if you want to implement a function with variable arguments.
 Returning values from Function in Shell Script
 Like passing arguments in function in shell script, returning values  are also easy. Following is the example of a function that take two  input string and returns the concatenated values. We store the return  parameter in a variable and print the variable on screen.
 
fnReturnFunction()
{
        echo $1$2
}
value=$(fnReturnFunction "holly" "wood")
 Note that in above example we have called the function by $(fnReturnFunction “holly” “wood”).



2011-01-03T00:56:00.000-08:00
-Dmail.smtp.starttls.enable=true to instruct JAVA Mail to use TLS protocol
-Dmail.pop3.port=993 to specify the pop3 port


SVN Komutları
2010-12-27T01:04:00.000-08:00
To List Committers in SVN Rep.

svn log --quiet SVN_REP_URL \
| grep '^r' | awk '{print $3}' | sort | uniq > committers.txt


To change committers name in SVN DUMP FILE


svnadmin dump path/to/my/repo > repo.dump
svndumptool transform-revprop svn:author originalregexp newvalue repo.dump newrepo.dump


or another script:

http://justatheory.com/computers/vcs/svn/modify_author.html



Hibernate Deneyimlerim
2010-09-06T05:37:00.000-07:00
1. Discriminated Entity yapısında composite id'yi sadece superclass'da uygulayabiliriz. Yoksa aşağıdaki hatayı alırız.

java.lang.ClassCastException: org.hibernate.mapping.SingleTableSubclass cannot be cast to org.hibernate.mapping.RootClass

StackOverFlow Thread : http://stackoverflow.com/questions/3615778/can-i-use-compositeid-on-subclasses-of-discriminated-entity-hierarchy


Java ve Annotation'lar
2010-08-19T00:15:00.000-07:00
Dün karşılaştığım bir olay. User Authentication & Authorization işlemlerini koşturduğum üç aşamalı bir yapım mevcuttu.

BaseAction (temel işlemler var)
      / \
       |
       |
BuyerBaseAction (sadece sisteme giriş yapıp/yapmadığı kontrolü var)
      / \
       |
       |
SellerBaseAction (login kontrolünden geçecek ve satış yapmak için satıcı özelliğine sahip olması gerekecek)

Ve bunlardan türeyen bir action sınıfları. Dün öyle bir durum oldu ki bir buyer action içerisindeki method çağırımından önce login kontrolü yapılmaması istendi. Bunun için yöntemim ya bu yordamı alıp üst seviyeye taşıyacaktım, böylelikle hiçbir kontrol yapılmamış olacaktı. Böyle yapınca yeni bir URL, konfigurasyon dosyalarından bir yönlendirme değişklikleri yapmak, ve JSP'lere girip teker teker bu yordamı çağıran bütün URL'leri değiştirmek zorunda kalacaktım.

Sonra Annotation'lar aklıma geldi. Hemen sadece yordamlar için kullanılabilecek NotLoginRequired isminde bir annotation oluşturdum. çok fazla esnek olmasına gerek yoktu, sadece o kontrolü yapmak istemediğimi belirtsin yeterliydi.

Ve yardımıma koşan diğer bir yapı ise, Java Reflection's dı. Struts DispatchAction içerisindeki getMethodName() ile çağırılan yordam ismini aldım. Java Reflections kullanarak Method nesnesini elde ettim. Bu nesnenin getAnnotation() yordamını kullanarak dönen değerin null olmasına göre login kontrolünü yap gibi şart koydum. Ve sorun ortadan kalktı.


@Target(ElementType.METHOD)
@Retention(RetentionPolicy.RUNTIME)
public @interface NotLoginRequired {

}




Class clazz = getClass();

String methodName = getMethodName(mapping, form, request, response, mapping.getParameter());

Method method = clazz.getMethod(methodName, ActionMapping.class, ActionForm.class, HttpServletRequest.class, HttpServletResponse.class);

Annotation notLoginRequiredAnnotation = method.getAnnotation(NotLoginRequired.class);

if(notLoginRequiredAnnotation == null){

     // do login control

}



Apache Wicket'da Uluslararasılaştırma
2010-08-16T03:27:00.000-07:00
Site diline göre Wicket üç çeşit kaynağı çeşitlendirebilir:

Şekillendirme Dosyaları (Markup Files)
Lokalleştirme Kaynak Demetleri ve Özellik Dosyaları (Localization Resource Bundles & Properties Files)
Form giriş kontrolleri ve Özellik Dosyaları  (Form Input Validators & Properties Files)



Lokal  (Locale), gelen HTTP isteğindeki USER AGENT alanında tanımlı LOCALE  header’ina bakılarak Wicket WebRequest nesnesi içerisine yüklenir.  İsteğe bağlı olarak Wicket Session nesnesi içerisindeki setLocale()  yordamı kullanılarak oturum süresince bu ifade tutulabilir.



Çeşitlendirme  lokal ile yapılabileceği gibi, Session içerisindeki setStyle() ile  belirtilen stil’e {ağaç stili, çelik stili, deniz stili v.b.} göre de  yapılabilir.



Şekillendirme Dosyaları (Markup Files)


ResourceStreamLoader,  Wicket içerisinde lokal (locale) ve stil (Style) değerlerine göre hangi  Markup File’in yükleneceğini belirler. Öncelikle belirtilen stile ait  dosyayı arar, bulamazsa lokal değerine uygun dosyayı arar, bunu da  bulamazsa varsayılan (default) dosyayı yükler.



Varsayılan Dosya:Anasayfa.html



Lokalleştirilmiş Dosya:Anasayfa_tr_TR.html



Stillendirilmiş Dosya:Anasayfa_agac.html



ve bunların kombinasyonları: 

[sourcePath]/name[style][locale].[extension]
[sourcePath]/name[locale].[extension]
[sourcePath]/name[style].[extension]
[sourcePath]/name.[extension]
[classPath]/name[style][locale].[extension]
[classPath]/name[locale].[extension]
[classPath]/name[style].[extension]
[classPath]/name.[extension]



Lokalleştirme Kaynak Demetleri (Localized Resource Bundles)
 

Uluslararasılaştırılacak  (internationalization) kapsamında uygulama içerisinde bütün ifadeleri  ResourceBundles properties dosyaları üzerinde tutabilir.



Wicket  içerisinde lokalleştirme özelliğine ait bütün işlemler Localizer sınıfı  içerisinde tanımlanmıştır. Application tarafından paylaştırılan  Localizer sınıfına bütün Component’lerde tanımlı getLocalizer() yordamı  ile erişilebilir. Tanımlı olan bütün resourcebundle dosyaları  AbstractStringResourceLoader sınıfından türemiş alt sınıflar tarafından  yönetilir. Application üzerinden ComponentStringResourceLoader ve  ApplicationStringResourceLoader nesneleri sağlanır. 



İlgili  Component için Application tarafından verilen listeden ilgili  ComponentStringResourceLoader  bulunur, eğer burada istenen anahtar  (key) yoksa sınıf hiyerarşisine göre ilgili  ComponentStringResourceLoader’lara bakılır. Eğer bunlarda da yoksa en  son ApplicationStringResourceLoader’a bakılır. 



Eğer  Page’e eklenmemiş bir Component için Localizer kullanılıyorsa, Wicket  tarafında hata fırlatılır. Bunu önlemek için, Component eklenene kadar,  StringResourceModel kullanımı daha faydalı olacaktır.



ResourceBundle properties dosyasının ismi ile ilgili Component’in sınıf ismi iaynı olmak zorundadır.



StringResourceModel kullanımına örnek : 


StringResourceModel kullanımına örnek :



public MyPage extends WebPage

{

public MyPage(final PageParameters parameters)

{

WeatherStation ws = new WeatherStation();

Model model = new Model(ws);

add(new Label("weatherMessage",

         new StringResourceModel(

             "weather.detail", this, model,

             new Object[]

             {

                 new Date(),

                 new PropertyModel(model, "currentStatus"),

                 new PropertyModel(model, "currentTemperature"),

                 new PropertyModel(model, "units")

             }));

}

}



ve MyPage_en.properties dosyası :


weather.detail=The report for {0,date}, shows the temparature as {2,number,###.##} {3} and the weather to be {1}
Burada  StringResourceModel, içerisinde Localizer kullanmaktadır ve Localizer  içerisindeki tüm fonksiyonliteyi sağlamaktadır. Tek farkı wicket bileşen  hiyerarşisi işlenmeden çalıştırılmaması ve böyle hata fırlamanın  gerçekleşmemesidir.



Kaynak : https://cwiki.apache.org/WICKET/localization-and-skinning-of-applications.html


Koşula bağlı olarak Wicket Bileşeni göstermek
2010-08-13T03:28:00.000-07:00
Wicket, bileşen tabanlı (component based) bir web çatısıdır. kullanıcı arayüzüne (User Interface) hareketlilik Java kodları ile verilmektedir. Yanlız arayüzdeki bileşenleri yerleşimi ve görünümleri ise yazılan wicket sınıfları ile aynı paket yapısında ve aynı isimde olan HTML dosyaları sağlanmaktadır. HTML dosyası içerisindeki bileşenler wicket:id tanımlayıcısı ekleyerek, Wicket kodları içerisinden bu tanımlayıcıya bileşen eklenilir. Burada wicket çok katı olup, wicket:id ile tanımlanmış bir bileşene Java tarafında bir bileşen nesnesi eklemek zorunluluğu kılar. Gelelim asıl soruna. Bu zorunluluktan dolayı bir duruma bağlı olarak bileşenin kullanıcı arayüzünde görünmesini istemezsem ne olacak? Tabii ki çözüm bileşen eklememek olamaz yoksa Wicket hata verir. 



1. Çözüm : boş bir panel eklemek olacaktır.

2. Çözüm : Wicket tarafında bileşenleri isVisibility() yordamları ezilerek görünüp görünmemesi sağlanır.




<div class="price-box" wicket:id="my-web-markup-container">

  <span wicket:id="price" style="border:1px solid #ff0"></span>

</div>






WebMarkupContainer wmc = new WebMarkupContainer("my-web-markup-container") {

  public boolean isVisible() {

    return hasPrice();

  }

};

wmc.add(new Label("price", priceModel));

add(wmc);



3. Çözüm : Wicket 1.3 ile gelen wicket:enclosure tanımını kullanmak. Enclosure ile tanımlanan barındırıcı, içerisindeki bileşenlerin visibility durumuna bakarak gösterimi yönetmektedir.


Label price = new Label("price", priceModel) {

  public boolean isVisible() {

    return hasPrice();

  }

};

add(price);




<wicket:enclosure>

<div class="price-box">

  </div>

</wicket:enclosure>



Eğer enclosure barındırıcı birden fazla bileşen içeriyorsa bunlardan birinin durumuna göre gösterimi yönetebilmektedir.


<wicket:enclosure child="price">

...

</wicket:enclosure>





Kaynaklar : 

http://www.systemmobile.com/?page_id=253

http://alessandroribeiro.com/?q=en/node/57

http://stackoverflow.com/questions/1242105/wicket-conditional-display-in-template


RDESKTOP ile Windows işletim sistemlerine uzaktan erişim
2010-08-12T23:58:00.000-07:00
RDESKTOP ile XP bilgisayarıma uzaktan erişebiliyorum. Tamamiyle linux üzerinde çalışmak için güzel bir imkan sağlıyor bana.

rdesktop -f IP/HOSTNAME komutu ile fullscreen bağlanabiliyorum. CTRL+ALT+ENTER ile fullscreen moda giriş yapıp çıkabiliyorum.

Arada color depth uyuşmazlığından dolayı rdesktop kapanabiliyor. Bunun için XP'de run'a "gpedit.msc" yazıp gelen yönetim ekranında Computer Configuration/Administrative Templates/Terminal Services de "limit maximum color depth" seçip color depth olarak uygun derinliği seçmemiz gerek.


DB2 Komutlarım
2010-07-15T01:11:00.000-07:00
1. AutoGenerated Primary Key'in NextId değerini değiştirmek

ALTER TABLE SM_SELLER_BUYER ALTER ID RESTART WITH 9013470

2. Sequence'in sonraki değerini öğrenmek

select seq.*
from sysibm.syscolumns as c,sysibm.sysdependencies as d
    ,sysibm.syssequences as s ,syscat.SEQUENCES as seq
where c.tbcreator = d.dschema and c.tbname = d.dname 
    and d.bname = s.seqname and d.bschema = s.seqschema 
    and seq.SEQID=s.SEQID
    and c.identity = 'Y' and d.dtype = 'T' and d.btype ='Q' and s.seqtype = 'I'
    and c.tbname='TABLE_NAME' and c.tbcreator='USERNAME';

3. db2 drop db 
4. db2 connect to  user 
5. db2 get db cfg 
6. db2 restore db  from  without prompting
7. db2 catalog tcpip node  remote  server 
8. db2 catalog db  at node 


EXCEPTION : Repeated column in mapping for entity: ... (should be mapped with insert="false" update="false")
2010-07-09T06:21:00.000-07:00
"Repeated column in mapping for entity: ... (should be mapped with insert="false" update="false")" hatasını aldığımız zaman yapacağımız ilk şey ilgili entity ve süper entity'de aynı JoinColumn üzerinden iki farklı mapping'in yapılıp yapılmadığını kontrol etmektir. Eğer iki mapping'in tanımlı olduğu property'lere atama yaparsak hibernate tek join column için hangi entity'nin id'sini kullanacağını bilemeyecektir. Çözüm ikinci bir join column oluşturmak olacaktır.

Bu hataya neden olan tanımlamalar:


@Entity
public class Comment {

@ManyToOne
 @JoinColumn(name="ENTITY_ID", referencedColumnName="ID")
private Comment parentComment;

@ManyToOne
 @JoinColumn(name="ENTITY_ID", referencedColumnName="ID")
private Article article;
}


Comment tablosuna PARENT_ID sutunu ekleyelim ve yeni kodumuz:



@Entity
public class Comment {

@ManyToOne
 @JoinColumn(name="PARENT_ID", referencedColumnName="ID")
private Comment parentComment;

@ManyToOne
 @JoinColumn(name="ENTITY_ID", referencedColumnName="ID")
private Article article;
}



Annotation ile Hibernate Any Kullanımı
2010-07-08T07:33:00.000-07:00
Bazen sistem içerisinde bazı tablolara ait logları tek bir tablo üzerinde tutmak ihtiyacı duyarız. Log tablosunun temel iki sütunu <<RECORD_ID>>,<<RECORD_TYPE>> olacaktır. <<RECORD_TYPE>> bazen açık sınıf ismi veya kısaltma olabilir. Bu durumda bunların entity sınıflarını oluşturmak istediğimizde ilişkiyi nasıl tanımlayacağız?

Bunu @any annotation'ları ile gerçekleştirececeğiz:


@Entity
@Table(name = "LOG")
public class LOG{

    @Id
    @GeneratedValue
    private Long id;

    @Any(metaColumn = @Column(name = "RECORD_TYPE"))
    @AnyMetaDef(idType = "long", metaType = "string", 
            metaValues = { 
             @MetaValue(targetEntity = ARTICLE.class, value = "A"),
             @MetaValue(targetEntity = COMMENT.class, value = "C"),
             @MetaValue(targetEntity = IMAGE.class, value = "I")
       })
    @JoinColumn(name="RECORD_ID")
    private Object item;

     .......
    public Object getItem() {
        return item;
    }

    public void setItem(Object item) {
        this.item = item;
    }

}


Entity'leri liste olarak almak istiyorsak @ManyToAny annotation'ını kullanmalıyız. Bunun için ilişkileri tutacak LOG_RECORDS isimli ara tabloya ihtiyacımız olacaktır.



@ManyToAny(
metaColumn = @Column( name = "RECORD_TYPE" ) )
@AnyMetaDef(idType = "long", metaType = "string", 
      metaValues = { 
         @MetaValue(targetEntity = ARTICLE.class, value = "A"),
         @MetaValue(targetEntity = COMMENT.class, value = "C"),
         @MetaValue(targetEntity = IMAGE.class, value = "I")
  })
@Cascade( { org.hibernate.annotations.CascadeType.ALL } )
@JoinTable( name = "LOG_RECORDS", joinColumns = @JoinColumn( name = "LOG_ID" ),
    inverseJoinColumns = @JoinColumn( name = "RECORD_ID" ) )
public List getGeneralProperties() {


Bu mapping'in tersinin nasıl yapıldığını bulamadım. Mantık olarak sanırım bu tanımlama tek taraflı bir ilişkiyi içeriyor. Bu yüzden üzerinde çalıştığım veritabanı şemasını yeniden gözden geçirip düzenledim. Sınıf hiyerarşisindeki her entity için tek tablo yapısını kullanmaya karar verdim. BKZ : Hibernate Inheritance


İstanbul'a Geçici Süreliğine Elveda
2010-07-02T07:20:00.000-07:00
Bu akşam tatile çıkıyorum. yoğun bir kış döneminden sonra deniz, güneş, kum hep bir arada güzel bir tatil olacak. Peki ne yapacağım?

Bodrum'da Cumartesi ve Pazar dalış yapacağım. Pazar akşamı Gökova Akyazı'ya geçeceğim. Orada çadır alanı bulunup çadırımı kuracağım. Pazartesi sabahı KiteBoard alanına gidip 3 günlük sıkı bir kiteboard eğitiminden geçeceğim. bu arada yanımda Canon EOS 500D, EF-S 18-55 IS Kit Lens ve Sigma 70-300mm F4-5.6 APO DG Macro lensimde olacak. Kiteboard yapanları ve oradaki doğal hayatı fotoğraflayacağım. Duyduğuma göre kuş çeşidi bolmuş ve 70-300mm Macro lensimi test etmek için güzel bir ortam olacak. Oranın keyfini çıkarınca belki Datça taraflarına geçerim. Sonra Pazar dönüş ve yine aynı iş temposuna devam. 

İstanbul elveda... :D :D :D Senden bir kurtulabilsem, ama biliyorum ki kurtulduğum zaman da seni özleyeceğim :( :( :(


Bildirim ve Versiyon Yönetim Sistemleri ile Hızlı Uygulama Geliştirme
2010-05-31T01:13:00.000-07:00
Uygulama geliştirme ortamlarının vazgeçilmezi Versiyonlama Yönetim Sistemleri (Code Versioning Systems) ve Bildirim Takip Sistemleri (Issue Tracking Systems)... Bildirim takip sistemlerinde yeni açılan her bir bildirim için tekil bir id tanımlanmaktadır. Kod değişikliklerini versiyonlama sistemine atarkende her zaman bizden bir yorum girmemizi ister kullandığımız arayüz. Çoğu zaman bu yorumlar önemsenmez ve boş bırakılır. Yorum olarak bildirim takip sistemindeki bildirim id'si ve bildirim başlığı alınıp yorum içerisine eklenirse kabul görmüş bildirimlerin TRUNK'a aktarılması daha kolay olabilmektedir. Kode Versiyonlama Sistemi ve JIRA'yı Eclipse üzerinde entegre hale getirip kod aktarımlarımızı nasıl kolay hale getireceğiz görelim.

ECLIPSE & JIRA & MYLYN Üçlüsü

Eclipse platformunda Window-->Show View-->Other-->Mylyn altındaki View’leri seçerek aktif Persfektif’te görünmeleri sağlanır.



Mylyn’i JIRA ile ilişkilendirmek için Task Repositories (View)-->Add Task Repository penceresini açmalıyız. Açılan pencerede



JIRA connector’ü görünmüyorsa biraz işimiz var demektir. JIRA connector’unu kurmamız gerekli. <font style="font-weight: bold;">Help-->Software Updates-->Find And Install</font> ekranından Search for new features to install seçeneği seçilip gelen listeden Mylyn ve Mylyn Extras aktif hale getirilir.



Finish düğmesine bastığımızda


Burada birbiri ile bağlantılı seçimler mevcuttur. Seçimleri yukarıdaki gibi yapıp Next düğmesine basalım. Sözleşmeyi onayladıktan sonra seçimleri indirmeye başlayalım.

Kurulum sonrası “Add Task Repository” penceresinin yeni hali :D



JIRA’yı seçelim ve yolumuza devam edelim. Yeni pencerede sunucu ayarlarını yapalım:



Bildirim Sorgularının Oluşturulması

Bildirim sorgularını oluşturmayı Task List ve Task Repositories pencelerinde Context Menu’den New Query penceresinden yapabiliriz.



Burada JIRA sunucusunda oluşturulmuş sorguları kullanabileceğimiz gibi Eclipse tarafında da kendimize ait sorgular oluşturabiliriz.

İlk seçeneği seçelim. Aşağıdaki gibi bir ekran gelecektir. Burada JIRA üzerinde tanımlı tüm yapılar ve özellikler listelenmektedir.



Eclipse ve Mylyn Kullanımı

Bildirimlerimizi en iyi şekilde yönetecek şekilde sorgularımızı oluşturduktan sonra gelelim Mylyn kullanımını görelim. “Task List”penceresini kullanarak üzerinde çalışma yapacağımız bildirimi seçeriz. Seçili bildirimin Context Menu’sunde bulunan Activate seçeneğini kullarak Mylyn Context’i için aktif hale getiririz.

Bir bildirimi aktif yaptığımızda “Package Explorer” ekranında aktif bildirim için üzerinde çalışılan ve açılan dosyalar listelenir. Bir bildirim aktif haldeyken herhangi bir dosya açıldığında bu dosya bildirimin Mylyn Context’ine eklenir. Eğer tüm dosyaları listelemek istiyorsak sağ üst köşedeki    (Focus on Active Tast) düğmesini pasif yapmamız yeterlidir.




   (Focus on Active Tast) düğmesi aktif durumd   (Focus on Active Tast) düğmesi aktif durumdayken bir dosyayı bulmak istiyorsak CTRL+ SHIFT+R tuş kombinasyonu kullanabiliriz. Yada herhangi bir klasöre (ALT + Mouse Left Button) kombinasyonu ile tıkladığımızda o klasör altındakiler dosya seçimi yapana kadar listenir.



Task List ekranında aktif olan ve daha önce aktif olmuş bildirimleri yukarıdaki resimde işaretli olan kısımdan görebiliriz.

Mylyn ve CVS Commit İşlemi

Bir bildirim üzerinde çalışmaya başlamadan önce:

1.    Bildirim Aktif duruma getirilir.
2.    Bildirim Eclipse Editör ekranında açılır.
3.    Kendimize assign edilmemişse kendi üzerimize alırız.
4.    Bildirimi “Start Progress” durumuna getiririz
5.    Dosyalar üzerinde gerekli değişiklikleri yaparız.
6.    İşimiz bittikten sonra bildirimi “Stop Progress” durumuna getiririz.
7.    Kendi testlerimizi yaptıktan sonra “Resolve Issue” durumuna getiririz.
8.    CVS Commit’lerimizi gerçekleştiririz.
9.    Müşteri Test’ine deploy işleminden sonra ilgili bildirimi “In Test” durumuna getiririz.
10.    Başka bir bildirim için çalışılan bildirimi pasif duruma getiririz.


2. ve 3. işlemler için ekran görüntüsü




8. adım için ekran görüntüsü


Görüldüğü gibi CO-368  ve bildirim açıklaması commit mesajı olarak otomatik eklenmektedir.


Bildirim Editör Ekranı




Sağ üstte işaretli olan bölgedeki actionlar :
 ilgili bildirime ait alt bildirim açmak için kullanılır
 bildirim değişim seceresini gösterir. Bunun için Eclipse Web Browser’inda “JIRA Change History” sayfasını açar.
 bildirime ait JIRA Sayfasını Eclipse Web Browser’inda açar.



 bildirimin Aktif / Pasif olmasını yönetir.

Mylyn Context Yönetimi

Bir issue aktif durumdayken arama (CTRL + SHIFT +R) yöntemiyle editör de açılan bir dosyayı Package Explorer ‘da göstermektedir. Eğer açılan dosyada bir değişiklik yapılmazsa editör kapatıldığında ilgili dosyayı Mylyn Context ‘ten çıkarır.

Eğer bir dosyanın ilgili bildirim Context’inde tanımlı olmasını istiyorsak bunu koyu yazılı duruma getirmeliyiz. Bunun için ilgili dosya için içerik menusunden “Mark as Landmark” komutunu uygulamalıyız.


Çalışılan Dosyaların Diğer Developer’lar Tarafından Görülmesi

İlgili bildirime ait editör ekranını açtığımızda Context sekmesini seçerek ilgili dosyaların JIRA bildirimine eklenmesi, bildirimden alınması, başka bir bildirime kopyalanması gibi işlemleri yapabiliriz.



“Attach Context” işlemini yaptıktan sonra JIRA sekmesine geçtiğimizde attachments bölümüne context paylaşım dosyası eklenmiştir.




Flex HttpService, Browser Cache ve IE
2010-05-20T04:58:00.000-07:00
Problem :  Özellikle IE içerisinde FLEX HttpService kullanılarak yapılan istek, bir sonraki yüklemelerde yapılmamaktadır. İstek sonucu browser cache'nden geliyor.

Sebeb : IE, aynı URL'den yapılan GET isteklerini cache'lemektedir. Flex içerisinden HttpService ile yapılan GET isteği de bu nedenden dolayı ilk sonucu getirmektedir.

Çözüm :

 Server side solution:  Set the HTTP headers of the response to avoid  returning response from cache.
 In HTML: (in the header)
 <meta equiv="”Cache-Control”" content="”no-cache”">
<meta equiv="”expires”" content="”0″">
 In PHP: (in the script)
 header(”Cache-Control: no-cache, must-revalidate”);
header(”Expires: Mon,  26 Jul 1997 05:00:00 GMT”);
 In JSP: (before writing to the output stream)
 response.setHeader(”Cache-Control”,”no-cache”);
response.setDateHeader  (”Expires”, 0);
 Client side solution: (1) Make HTTP POST call — only HTTP GET calls  are served from cache or (2) Make sure the HTTP GET URL is different every  time.
 (1) Make HTTP POST call –
set method=”POST” and handle the call  appropriately
 (2) Append a unique parameter to the HTTP GET call so that the URL is  different every time. A unique time stamp is a good choice.
The following  sample code, may do the job:
 var timeStampForNocache:Date = new Date() ;
params.noCacheControlVar =  timeStampForNocache.getTime().toString() ;
I have named the parameter  “noCacheControlVar”. You can name it anything else you please. The name does not  matter. What matters is that the timestamp makes the HTTP GET URL  unique.



Kaynak :  http://shanky.org/2008/08/02/flex-httpservice-browser-cache-and-ie/


Flash Builder 4 "Could not resolve  to a component implementation." hatası
2010-05-06T00:03:00.000-07:00
türkçe ortamlarda flashbuilder kurulumu yapıldığında fx:script tanımlarında "Could not resolve  to a component implementation." hatası veriyor. bunu çözmek için eclipse.ini dosyasına "-Duser.language=en" ve "-Duser.location =us" tanımlarını eklememiz gerekmektedir.


Ubuntu ile Uygulama Geliştirme Ortamı oluşturalım
2010-03-26T05:01:00.000-07:00
Ubuntu işletim sistemine ait son sürümü buradan indirebilirsiniz. DVD'ye kaydettikten sonra Ubuntu'yu kuralım. Swap ve EXT dosyas sistemine ait partitionları ayırdıktan sonra kurulumu gerçekleştirelim.

Default ayarlarla kurulumu gerçekleştirirseniz eğer sistemimizde Apache, PHP ve MySql kurulu olmuyor. İlk önce bu kurulumları yapalım ki Joomla, WordPress v.b. kendi blog veya sitemizi gerçekleştirebiliriz.

1. apt-get repository'lerini güncelleyelim

>apt-get update

2. Apache 2 kurulumunu yapalım

>apt-get install apache2

/etc/apache2 altına kurulumu gerçekleştiriyor ve "service apache2 start/stop/restart" komutu ile apache'yi yönetebiliriz.

3. PHP kurulumunu yapalım

>apt-get install php5-mysql
>apt-get install php5
>apt-get install libapache2-mod-php5
>apt-get install php5-gd    {PHP Grafik modulu}

4. MySql Kurulumu

>apt-get install mysql-server
>apt-get install mysql-query-browser

5. Java kurulumu

java.sun.com üzerinden istediğiniz Java sürümüne ait kurulum paketini indirelim

>./jdk***.bin
>mv jdk** /usr/.
>/usr/bin/update-alternatives --install /usr/bin/java java /usr/jdk***/bin/java 0
>java -version  {bu komut ile kurulumu kontrol edelim}

JAVA_HOME sistem değişkenlerinin tanımlanması gerekli. Bunun için

>vi /usr/profile.d/java.sh

içerisine aşağıdaki tanımlamaları yapalım.

#!/bin/bash
JAVA_HOME=/usr/jdk***
PATH=$PATH:$JAVA_HOME/bin
CLASSPATH=.
export JAVA_HOME PATH CLASSPATH

6. DB2 Express C kurulumu

IBM'in sitesinden ücretsiz olan DB2 Express C'ye ait uygun sürümü buradan indirelim.

>apt-get install libstdc++5
>apt-get install libaio-dev
>./db2setup

kurulum sonundan bazı işlemleri yaparken hata oluştuğunu söyleyecektir.
bilgisayarınızı yeniden başlatın.

>db2    {ile kurulumu kontrol edelim}

uzaktaki bir db2 veritabanına erişmek için

>db2 catalog tcpip node NODE_NAME remote SERVER_HOSTNAME/SERVER_IP server SERVER_PORT
>db2 catalog db DB_NAME at node NODE_NAME
>db2 list db directory {tanımlamaları kontrol edelim}
>db2 DB_NAME user USERNAME

7. Tomcat Kurulumu

Uygun Tomcat sürümüne ait kurulum paketini indirelim

>tar zxvf apache-tomcat-***.tgz

8. Eclipse Kurulumu

www.eclipse.org sitesinden uygun Eclipse Versiyonu indirilir.

>tar zxvf eclipse-****.tgz

9. SVN kurulumu

>apt-get install svn

10. Apache-Maven kurulumu

Uygun Maven paketini buradan indirebilirsiniz.
>tar zxvf apache-maven***.tgz
>mv apache-maven*** /usr/.
>ln -s /usr/apache-maven***/bin/mvn /usr/bin/mvn

11. Tomcat'i servis olarak calistirma

12. Network Manager Applet kablosuz aglari listeyemiyordu. bunun icin asagidaki komutlari calistirarak kurulumu tekrar yaptim ve kablosuz aglar listelenmeye basladi.

>apt-get remove network-manager
>apt-get install network-manager network-manager-gnome

Sisteminizde var olan pci donanimlari listelemek icin asagidaki komutu kullanabilirsiniz.

>lspci --nn

13. Editplus kurma

apt-get install wine
wget ftp://ftp.editplus.com/epp231_en.exe
wine ./epp231_en.exe

14. OpenVpn ve diğer vpn profillerinin yönetimi

 sudo apt-get install openvpn
 sudo apt-get install kvpnc


Apache Wicket ile DialogBox oluşturma
2010-01-27T03:12:00.000-08:00
Bileşen bazı web çatısı (Component Based Web Framework) olan Apache Wicket ile kendimize ait bileşenler oluşturmak çok kolay. Web uygulamalarımızda çok kullandığımız kullanıcı yönlendirici mesajları göstermek için bir Wicket Bileşeni nasıl oluştururuz gelin hep birlikte görelim.

Apache Wicket ile Bileşen Tabanlı (Component Based) Web uygulaması gerçekleştirmek kolay ve zevkli bir iş haline geliyor. Bir iki klavye hamlesi ile AJAX uygulaması yazabilirsiniz.

Uygulamalarda kullanıcı bilgilendirme mesajları kimi zaman ilgili formun üzerinde, form girişlerinin yanında ve ya ayrı sayfalarda gösterilmektedir. Bu mesajların gösterimindeki görsel uyumluluk kullanıcının mesajı okumadan içeriği hakkında bilgi sahibi olmasını sağlar. Yönlendirme düğmeleri (button) kullanılarak  hangi işleme  devam etmesi seçenek olarak sunulur.

Aşağıdaki gibi bir mesaj kutusu tasarladım.





1. SUCCESS, INFO, WARNING, ERROR ve UNAUTHORIZED şeklinde 5 tip mesaj gösterebiliriz.
2. Her mesaj tipinin kendisine ait logosu olacak.
3. Bazı genel mesajlarda title ve footer alanı olmayacak.
4. İstediğim kadar yönlendirme düğmesi ekleyebilmeliyim.

Çizmiş olduğumuz arayüz tasarımını, tasarımcıya verip HTML ve CSS kodlamalarını gerçekleştirelim.

HTML kodları içerisinde Apache Wicket bileşenlerine wicket:id eklemesini yapalım.



Wicket bileşenleri:

1. Mesaj Logosu
 2. Mesaj Başlık Panel’i
 3. Mesaj Başlığı (Title)
 4. Mesaj Gövdesi (Body)
 5. Mesaj Sonu (Footer)
 6. Yönlendirme Düğmeleri (Buttons)
<wicket:panel>
<div class="msg_container">
<div class="msg_body">
<table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0">
<tr>
    <td width="160"><img wicket:id="logo"/></td>
    <td><div wicket:id="titlePanel"></div>
    <br /><span wicket:id="body">[body]</span><br />
    <br /><span wicket:id="footer">[footer]</span><br />
          <div style=" margin-right: 30px;">
             <div wicket:id="buttons" style="float:right; margin-right:15px;" >
               <input type="button" wicket:id="button"/>
           </div>
        </div>
          <div style="clean: both"/>
    </td>
</tr>
</table>
</div>
</div>
</wicket:panel>
Neden mesaj başlığını bir panel içerisine koyuyoruz? Cevabı basit, başlığı olmayan bir mesaj göstermek istediğimde gövdenin yukarısında göze batacak kadar boşluk olmasını istemiyorum. Bu yüzden burada bulunan div’i gizlemem gerek. Bunun için de başlığın bulunduğu div’e bir wicket panel’i olarak işlem yapacağım.
<wicket:panel>
<strong >
<span wicket:id="title">[title]</span>
</strong><br />
</wicket:panel>

UML Sınıf Diyagramım aşağıdaki gibi olacaktır:




Gösterilecek olan başlık anahtarını, içerik anahtarını (ResourceBundle Key), düğmeleri taşıyacak Message sınıfı oluşturdum.

public class Message implements Serializable {
private MessageType type;
private String bodyKey;
private String footerKey;
private List buttons = new ArrayList();

public Message(MessageType type, String titleKey, String bodyKey,
          String footerKey) {
    this.type = type;
    this.titleKey = titleKey;
    this.bodyKey = bodyKey;
    this.footerKey = footerKey;
}

public void addButton(MessageButton button){
   this.buttons.add(button);
}
...
}
Gösterilecek olan mesajın tipine göre logo değişimi olacaktır. Bu yüzden resim tanımlarını mesaj tipi ile ilişkilendirdim. Bunun için Enum yapısını kullanabiliriz. Eğer renk farklılığı da olması istenirse CSS tanımlarını da burada kullanabiliriz.

public enum MessageType {
ERROR(ConfirmMessagePanel.ERROR_IMAGE),
INFO(ConfirmMessagePanel.INFO_IMAGE),
SUCCESS(ConfirmMessagePanel.SUCCESS_IMAGE),
WARNING(ConfirmMessagePanel.WARNING_IMAGE),
DENIED(ConfirmMessagePanel.DENIED_IMAGE);

private ResourceReference image;

private MessageType(ResourceReference image){
    this.image = image;
}

public ResourceReference getImage(){
    return this.image;
}
}
MessageButton soyut sınıfından oluşturacağımız her nesnenin kendine özel davranışı olacaktır. Bu yüzden soyut clickButton yordamı tanımladık. AjaxLink Wicket yapısını kullanarak butonların HTML Button’u olarak işlem görmesini Form Submit Button’u olarak tanımlanmamasını sağlarız. Parametre olarak aldığımız AjaxRequestTarget nesnesinin addCompenent() yordamını kullanarak bize Ajax Call’u sonunda hangi bileşenlerin yeniden yorumlanacağını (rendering) ve yeni HTML kodu üretileceğini belirleriz.
public abstract class MessageButton extends AjaxLink {
public MessageButton(String labelKey) {
    super("button", new Model(labelKey));
    this.add(new SimpleAttributeModifier("value",
                    new ResourceModel(labelKey).getObject()));
}

public abstract void clickButton(AjaxRequestTarget target);

@Override
public void onClick(AjaxRequestTarget target) {
    this.clickButton(target);
}
}
Gelelim mesajlarımızı ve diğer görsel bileşenleri Wicket Panel ile göstermeye. Bunun için Panel Wicket yapısından türemiş MessagePanel sınıfını oluşturmalıyız.
public class MessagePanel extends Panel implements IHeaderContributor {

private static final long serialVersionUID = -3432489401302616102L;

private ConfirmMessageModal modal;

/** reference to the confirmbox's css resource */
private static final ResourceReference CSS = new ResourceReference(
    MessagePanel.class, "confirmbox.css");

/** reference to WARNING image */
static final ResourceReference WARNING_IMAGE = new ResourceReference(
    MessagePanel.class, "WARNING.gif");

/** reference to INFO image */
static final ResourceReference INFO_IMAGE = new ResourceReference(
    MessagePanel.class, "INFO.gif");

/** reference to ERROR image */
static final ResourceReference ERROR_IMAGE = new ResourceReference(
    MessagePanel.class, "ERROR.gif");

/** reference to SUCCESS image */
static final ResourceReference SUCCESS_IMAGE = new ResourceReference(
    MessagePanel.class, "SUCCESS.gif");

/** reference to DENIED image */
static final ResourceReference DENIED_IMAGE = new ResourceReference(
    MessagePanel.class, "DENIED.gif");

/*
* (non-Javadoc)
*
* @see
* org.apache.wicket.markup.html.IHeaderContributor#renderHead(org.apache
* .wicket.markup.html.IHeaderResponse)
*/
public void renderHead(IHeaderResponse response) {
response.renderCSSReference(CSS);

}

public MessagePanel(String id, Message message) {
this(id, message, false);
}

public MessagePanel(String id, Message message, boolean hideTitle) {
super(id);

TitlePanel titlePanel = new TitlePanel("titlePanel", new ResourceModel(
        message.getTitleKey(), message.getBodyKey()));

add(new Image("logo", message.getMessageType().getImage()));
add(titlePanel);

add(new Label("body", new ResourceModel(message.getBodyKey(), message
        .getBodyKey())));

add(new Label("footer", new ResourceModel(message.getFooterKey(), "")));
add(new ListView("buttons", message.getButtonList()) {

    private static final long serialVersionUID = 3339539327149648078L;

    @Override
    protected void populateItem(ListItem item) {
        final MessageButton button = item.getModelObject();
        item.add(button);
    }
});

if (hideTitle) {
    titlePanel.setVisible(false);
}
}

void setModal(ConfirmMessageModal modal) {
this.modal = modal;
}

ConfirmMessageModal getModal() {
return this.modal;
}

private class TitlePanel extends Panel {
private static final long serialVersionUID = -1766112576379965369L;

public TitlePanel(String id, IModel model) {
    super(id, model);
    add(new Label("title", model));
}
}

}
Yukarıda gördüğümüz gibi MessagePanel sınıfı IHeaderContributor arayüzünü gerçekleştirmiş. Eğer bir Wicket Bileşen’inin Header’da değişiklik yapmasını istiyorsak bu arayüzün renderHead() yordamını gerçekleştirmesini sağlamalıyız. CSS ve resim dosyalarının MessagePanel ile paketlemek istediğimiz için aynı dizinde bulunmalıdırlar. Wicket tarafından kullanılabilir olmaları için herbirine ait ResourceReference nesnesi oluşturuyoruz.

Mesaj kutusunun inşaası yapılandırıcı içerisinde gerçekleşmekte. Yapılandırıcı dışında onBeforeRender() yordamı içerisinde de bunu gerçekleştirebiliriz.

Yapılandırıcı içerisinde liste içerisindeki MessageButton’ları göstermek için ListView Wicket yapısını kullanıyoruz. Bu yapı da bir wicket html tanımına ihtiyaç duymaktadır.

<div wicket:id="buttons" style="float:right; margin-right:15px;" >
<input type="button" wicket:id="button"/>
</div>
Önceki paragraflarda title’in isteğimize göre görünmesini/görünmemesini bunu ayrı bir Wicket Panel gibi düşünerek sağlayabiliriz demiştik. Yapılandırı içerisindeki son satırlarda göndermiş olduğumuz hideTitle parametresine göre panelin setVisible(false) yordamını çağırıyoruz. Başlığı içerecek kısmı panel olarak tanımladığımız için buna ait Wicket Panel sınıfı ve html dosyası oluşturmamız gerekmektedir. Encapsulation prensiplerine uyarak bu panel sınıf tanımını private erişim belirtecine sahip Inner Class olarak yapalım.
public class MessagePanel extends Panel implements IHeaderContributor {

...

private class TitlePanel extends Panel {
...
public TitlePanel(String id, IModel model) {
    super(id, model);
    add(new Label("title", model));
}
}

}
Wicket Html tanımı ise ConfirmMessagePanel$TitlePanel.html dosyası içerisinde bulunmalı. Dikkat edildiği gibi derleme sonrasında oluşacak inner class dosya ismi ile aynı.

<wicket:panel>
<strong ><span   wicket:id="title">[title]</span></strong>
<br />
</wicket:panel>
Oluşak olan uygulama dizin yapısı aşağıdaki gibidir:



Uygulama içerisinde MessagePanel’imizi nasıl kullanacağız? İşte burada bir örnek mevcut:

...
Message message = new Message(MessageType.INFO,
        "message.panel.title",
        "message.panel.body",
        "message.panel.footer");
message.addButton(new MessageButton("message.button.no"){
...
@Override
public void clickButton(AjaxRequestTarget target) {
// DO NOTHING
}
});
message.addButton(new MessageButton("message.button.yes"){
...
@Override
public void clickButton(AjaxRequestTarget target) {
// DO NOTHING
}
});
MessagePanel messagePanel = new MessagePanel("content", message);
add(messagePanel);
...
Sonuç :


Mesajlarımızın ModalBox içerisinde görünmesini istiyorsak

Apache Wicket ile modal pencereleri yapmak çok kolay. ModalWindow Wicket yapısından yeni yapılar türeterek bunu gerçekleştirebiliriz.

MessagePanel nesnesini Modal özelliği katmak için sarmalayıcı bir sınıf oluşturalım. MessageModal, ModalWindow’dan türeyen bir yapı.
public class MessageModal extends ModalWindow {

public MessageModal(String id, Message message) {
super(id);
this.setMinimalHeight(176);
this.setInitialHeight(176);
MessagePanel panel = new MessagePanel(this.getContentId(), message, true);
panel.setModal(this);
this.setTitle(new ResourceModel(message.getTitleKey()));
setContent(panel);
}


public void showMessage(AjaxRequestTarget target) {
this.show(target);
}

}
MessageModal ile gösterilen mesajlarda başlıklar pencerenin başlığı olarak görünmesini istedim. Bunun için MessagePanel’in yapılandırıcısına hideTitle parametresi için TRUE değeri gönderdim, ModalWindow’dan miras aldığım setTitle() ile ModalWindow’a başlık ataması yaptım.

ModalWindow’u göstermek için show() yordamını kullanıyoruz. Bunun için Ajax desteği olan bir bileşenin oluşturduğu istek ile AjaxRequestTarget nesnesi gelmesi gerekmektedir.

MessageModal’ın bir de HTML dosyası olmalı :
<wicket:panel>
<div wicket:id="content"/>
</wicket:panel>

Modal kullanımları için ilgili modal kodlarını içerecek bir Wicket Bileşeni tanımlamamız gerekmektedir.

<div wicket:id="modal"></div>

MessagePanel oluşturur gibi MessageModal oluşturabiliriz:
Message message = new Message(MessageType.SUCCESS,
"message.modal.title",
"message.modal.body",
"message.modal.footer");
message.addButton(new MessageButton("message.button.no"){
@Override
public void clickButton(AjaxRequestTarget target) {
// DO NOTHING
}
});
message.addButton(new MessageButton("message.button.yes"){
@Override
public void clickButton(AjaxRequestTarget target) {
// DO NOTHING
}
});
MessageModal messageModal = new MessageModal("modal", message);
Göstermek için ise bir Ajax olayına ihtiyacımız var. Bunun için bir önceki bölümde oluşturduğumuz MessagePanel nesnesine “Show” isimli yeni bir buton ekliyorum.
message.addButton(new MessageButton("message.button.show"){
@Override
public void clickButton(AjaxRequestTarget target) {
modal.showMessage(target);
}
});

Uygulamayı çalıştırıp sonucunu görelim:



Proje kodlarına buradan ulaşabilirsiniz.


Tomcat Ölçeklendirilmesi
2010-01-22T03:59:00.000-08:00
Sunucular üzerindeki aşırı yüklenmeden kaynaklanan sorunları çözmenin bir yöntemi bu yüklenmeleri bir kaç sunucuya paylaştırmak olacaktır. Aynı işi  yapan sunucuların oluşturduğu kümeden (cluster) beklenilen duruma göre küçülebilir/genişleyebilir -ölçeklenebilir- olması (scalability), kümedeki bir sunucunun durması durumunda üzerindeki isteklere başka bir sunucunun cevap vermesidir (availability). Küme yapısını iki şekilde kurabiliriz : Dikey ve Yatay. Dikey küme yapısında tek makina  üzerinde birden fazla küme üyesi bulunurken, yatay yapıda üyelerin herbiri ayrı makinalarda bulunur.

Sunucuların kümelenme işlemiyle neleri gerçekleştirebiliriz?

1. İş yükünü dağıtma (Load Balanbcing)Geliştirdiğimiz web tabanlı uygulamalarda bir çoğumuz Apache, Tomcat, J2EE uygulama sunucularını kullanmışızdır. Yazdığımız uygulamaları kullanan sayısı arttıkça, artan isteğe cevap vermeye çalışan sunucuların da istiktrarlı çalışması beklenemez. Bu gibi durumda yazdığımız uygulamadaki dar boğazların neler olduğunu tespit etmeye çalışırız. Bu dar boğazların tespiti ve düzeltilmesi için uygulamalarda ciddi yapısal değişiklikleri yapmamız yazılım maaliyetlerinin artmasına neden olmaktadır.
2. Hata yönetimi  (Fault Tolerance)
3. Kullanıcı oturumlarının paylaşılması (Session Persistence)

Tomcat 5 ve Clustering

Tomcat 5 sunucularında küme yapısını aktif hale getirmek için server.xml dosyasındaki  tanımlamasını aktif hale getirmemiz gerekmektedir.




Tomcat 5 küme yapısındaki sunucular çalıştıklarını bildirmek (heartbeating) ve kullanıcı oturumlarını (session) aktarmak için birbirleri ile konuşmaya ihtiyaç duymaktadırlar.
IP multicast yöntemi ile her bir küme üyesi diğer üyelerin durumu hakkında bilgi almaktadır. Durum sorgu mesajı kümeye gönderildiğinde cevap olarak cevap verenin IP adresi ve port numarası alınmaktadır. Tüm üyeler için MultiCast tanımlaması aynı olmalıdır.  Örnek :


...




IP / Socket iletişimi oturum bilgilerinin diğer üyelere gönderilmesi ve üyelerden alınması için kullanılmaktadır.






tcpListenerAddress ve tcpListenPort  değerleri herbir küme üyesi için farklı olmalıdır. IP multicast yöntemi ile gelen sorguya cevap olarak bu bilgiler gönderilmektedir.
Receiver tanımlaması, tanımlamanın yapıldığı küme üyesinin gelen paylaşım paketlerinin kaç thread tarafından ve hangi port üzerinden alınacağını belirler.
Sender tanımlaması, oturum bilgisinin gönderilme yöntemini belirler : synchronous, pooled (default), asynchronous

asynchronous : bu modda, oturum bilgisini diğer üyelere gönderen thread, istek geldiğinde paylaşımı işlemini kuyruğa sokup hemen gelen isteğe cevap verme kaygısı içerisindedir. Bu modda kullanıcıya kısa sürede cevap verilmektedir. Oturum bilgisinin paylaşımının başarısız olması çok önemli değildir.
synchronous : bu modda, oturum paylaşımı tam anlamıyla gerçekleşmeden kullanıcı isteğine cevap dönülmemektedir. Paylaşım işlemi tek thread üzerinden gerçekleştiğinden, üye sayısı çok olan kümede istemciye cevap verme süresi artacaktır.
pooled : bu modda, gönderilecek olan paylaşım bilgisi parçalara ayrılarak her biri farklı thread ve soket üzerinden gönderilmektedir.  Gönderme işlemi yapıldıktan sonra istemciye cevap verilmektedir.

Oturum bilgisi paylaşımı 3 durumda gerçekleşir:
userDirtyFlag parametresi true olarak ayarlanmışsa veya setAttribute() / removeAttribute() yordamları çağrılmışsa
Oturum yaratıldığında
Valve tanımı içerisindeki uzantı tanımları. Bu uzantılara ait istekler geldiğinde oturum bilgisi paylaşımı gerçekleşmez. userDirtyFlag parametresi true yapıldığında Valve içerisinde tanımlananların dışında istek geldiğinde otomatik olarak paylaşım gerçekleştirilir.


...




Oturum bilgilerinin toplanması için üç yöntem mevcuttur:
Bellekten Belleğe (Memory to Memory) : bir küme üyesi üzerindeki oturum bilgisi değiştiğinde hemen diğer üyelere gönderilir.
Veritabanına Yazmak : Oturum bilgilerini veritabanına yazmak ve buradan okumak.
Dosyaya Yazmak  / Dosyadan Okumak: Oturum bilgilerini ortak bir dizin içerisinde dosyaya yazmak ve dosyadan okumak. Bu yöntemde bizi kısıtlayan, disk büyüklüğü olacaktır.
Aynı makina üzerinde 4 Tomcat sunucusundan oluşan dikey bir küme (vertical cluster) oluşturalım. Port çakışmalarını önlemek için her Tomcat'in server.xml dosyasında gerekli portları aşağıdaki gibi değiştirelim.









Konfigurasyon Parametreleri üye 1 üye 2 üye 3 üye 4
Instance Type Load Balancer Cluster Node 1 Cluster Node 2 Cluster Node 3
Code name TC01 TC02 TC03 TC04
Home Directory /tomcat51 /tomcat52 /tomcat53 /tomcat54
Server Port 8005 9005 10005 11005
Connector 8080 9080 10080 11080
Coyote/JK2 AJP Connector 8009 9009 10009 11009
Cluster mcastAddr 228.0.0.4 228.0.0.4 228.0.0.4 228.0.0.4
Cluster mcastPort 45564 45564 45564 45564
tcpListenAddress 127.0.0.1 127.0.0.1 127.0.0.1 127.0.0.1
Cluster tcpListenPort 4000 4001 4002 4003


Tüm küme üyelerini aktif hale getirelim. TC01'den alınan log çıktısında, TC01 'in küme içerisinde hangi üyelerin olduğunu ve yaşadığını tespit etmek için gönderdiği ve aldığı mesajları görmekteyiz. Bu işlemleri tüm küme üyeleri kendileri için gerçekleştireceklerdir.

2008-02-07 02:25:57,320 (McastServiceImpl.java:280) org.apache.catalina.cluster.mcast.McastService - Mcast send ping from member org.apache.catalina.cluster.mcast.McastMember[tcp://127.0.0.1:4000,catalina,127.0.0.1,4000, alive=2426682]
2008-02-07 02:25:57,320 (McastServiceImpl.java:244) org.apache.catalina.cluster.mcast.McastService - Mcast receive ping from member org.apache.catalina.cluster.mcast.McastMember[tcp://127.0.0.1:4000,catalina,127.0.0.1,4000, alive=2426948]
2008-02-07 02:25:57,450 (McastServiceImpl.java:244) org.apache.catalina.cluster.mcast.McastService - Mcast receive ping from member org.apache.catalina.cluster.mcast.McastMember[tcp://127.0.0.1:4003,catalina,127.0.0.1,4003, alive=4118285]
2008-02-07 02:25:57,452 (McastServiceImpl.java:244) org.apache.catalina.cluster.mcast.McastService - Mcast receive ping from member org.apache.catalina.cluster.mcast.McastMember[tcp://127.0.0.1:4002,catalina,127.0.0.1,4002, alive=4122490]
2008-02-07 02:25:57,820 (McastServiceImpl.java:244) org.apache.catalina.cluster.mcast.McastService - Mcast receive ping from member org.apache.catalina.cluster.mcast.McastMember[tcp://127.0.0.1:4001,catalina,127.0.0.1,4001, alive=2783164]

TC01 de clusterapp uygulamasını açalım ve birkaç giriş yapalım. Aynı pencerede URL üzerinden HTTP portunu 10080 yaparak isteği TC03 e yönlendirelim. Aynı pencereden istek yaptığımızdan sunucuya aynı oturum kimliği gidecektir. Bu kimlik JSESSIONID isminde çerez olarak tutulmaktadır.



TC01 da 8080 portu üzerinden yapılan işlemler Aynı browser penceresindeki URL'in portunu 10080 yapınca TC03 den gelen cevap


Isteği TC03 e yönlendirdiğimizde, TC01 üzerinden eklediğimiz ad ve soyad özelliklerini içeren aynı oturum  bilgisi gelmektedir. Peki arka tarafta neler oldu?
TC01 deki log dosyasına bir bakalım. 4002 portlu TC03 üzerinden  7C792502AA128b28866E7E37AB6A31E8 numaralı oturum bilgisine erişilmek istendiğini görmekteyiz. İlk adımda 15 ms'lik bir sürede oturum bilgisi diğer üyelere gönderilmiş, ikinci adımda TC03'ün oturum bilgisine erişmek istediği mesajı alınmış ve üçüncü adımda bu oturum bilgisine erişilmiştir..

2008-02-07 02:25:57,054 (SimpleTcpCluster.java:1163) org.apache.catalina.cluster.tcp.SimpleTcpCluster - Assuming clocks are synched: Replication for 7C792502AA128b28866E7E37AB6A31E8-1202343957039 took=15 ms.

2008-02-07 02:25:57,054 (DeltaManager.java:1521) org.apache.catalina.cluster.session.DeltaManager - Manager [/clusterapp]: Received SessionMessage of type=(SESSION-ACCESSED) from [org.apache.catalina.cluster.mcast.McastMember[tcp://127.0.0.1:4002,catalina,127.0.0.1,4002, alive=4122078]]
2008-02-07 02:25:57,055 (DeltaManager.java:1618) org.apache.catalina.cluster.session.DeltaManager - Manager [/clusterapp]: received session [7C792502AA128b28866E7E37AB6A31E8] accessed.


Uygulama Yükleme (Deploying)

Tomcat sunucusuna uygulama yükleme işlemini ya Manager üzerinden yada elle war dosyasını webapps altına taşıyarak v.b. gerçekleştirebiliriz. Bunu küme yapısı içerisinde birden fazla küme üyesine (sayısı 5-6 ve ya daha fazla da olabilir) yaptığımızı düşünelim.
yeni war dosyasını tüm üyelere kopyala
her bir üyenin çalıştığı makinaya teker teker login ol
mevcut war dosyasını yedekle
yeni war dosyasını, webapps içerisine taşı
Tamamiyle zaman kaybı, yorgunluk ve sonucunda en ufak bir hata...
Küme yapısında uygulama yükleme işlemini tek bir yerden gerçekleştirebiliriz. Bunun için catalina-cluster.jar içerisindeki org.apache.catalina.cluster.deploy.FarmWarDeployer sınıfını yükleme işleminden sorumlu hale getiriyoruz. Server.xml dosyasında





tanımlamasını yapmamız gerekmektedir. Burada watchDir olarak tanımladığımız dizin sürekli org.apache.catalina.cluster.deploy.WarWatcher tarafından dinlenmektedir. watchEnabled özelliği false yapıldığında dinleme gerçekleşmeyecektir. watchDir dizininde war dosyası ekleme, silme veya güncelleme işlemi yapıldığında aynı işlem deployDir dizininde otomatik olarak gerçekleştirilecektir. WatchEnabled özelliği true yapılan küme üyesi deployDir dizinindeki bir değişikliği tüm üyelere bildirmektedir. Eğer war dosyası eklenmiş veya güncellenmiş ise bu war dosyası diğer üyelere TCP üzerinden gönderilmektedir.
TC01 üyesinde watchEnabled özelliğini true, diğerlerinde ise false (diğer üyeleri false yapma zorunluluğumuz yoktur.) yapalım. Böylece TC01 güncel WAR dosyalarının takibinden sorumlu olsun. Burada kritik bir nokta TC01 kapandığında diğer üyeler güncellemelerden haberdar olamayacaklardır. WatchDir dizinine clustering_test-0.0.2.war dosyasını koyduğumda TC01 deki log dosyasında :

Feb 26, 2008 12:30:48 AM org.apache.catalina.cluster.deploy.WarWatcher check

INFO: check cluster wars at /home/tdiler/Documents/Tomcat_Clustring_Calisma/deploy/watch

Feb 26, 2008 12:30:48 AM org.apache.catalina.cluster.deploy.FarmWarDeployer fileModified

INFO: Installing webapp[/clustering_test-0.0.2] from /home/tdiler/Documents/Tomcat_Clustring_Calisma/tomcat51/webapps/clustering_test-0.0.2.war
Feb 26, 2008 12:30:48 AM org.apache.catalina.cluster.deploy.FarmWarDeployer remove
INFO: Cluster wide remove of web app /clustering_test-0.0.2
Feb 26, 2008 12:30:48 AM org.apache.catalina.startup.HostConfig deployWAR
INFO: Deploying web application archive clustering_test-0.0.2.war

Feb 26, 2008 12:30:48 AM org.apache.catalina.cluster.session.DeltaManager start

INFO: Starting clustering manager...:/clustering_test-0.0.2

Feb 26, 2008 12:30:48 AM org.apache.catalina.cluster.session.DeltaManager start

INFO: Register manager /clustering_test-0.0.2 to cluster element Host with name localhost

Feb 26, 2008 12:30:48 AM org.apache.catalina.cluster.session.DeltaManager start

INFO: Starting clustering manager at /clustering_test-0.0.2

Burada org.apache.catalina.cluster.deploy.WarWatcher ile watchDir sürekli kontrol edilmektedir. War dosyası eklendiğinde ya da güncellendiğinde öncelikle tüm kümedeki üyelere eskisinin silinmesi için mesaj yollanmış ve sonrasında war dosyası diğer küme üyelerine gönderilmiştir. İşlem gerçekleştikten sonra bu uygulama için küme işlemleri başlatılmıştır.

Dinleyici moddaki TC02 deki log dosyasına baktığımızda :

Feb 26, 2008 12:30:48 AM org.apache.catalina.cluster.session.DeltaManager stop

INFO: Manager [/clustering_test-0.0.2] expiring sessions upon shutdown

Feb 26, 2008 12:30:48 AM org.apache.catalina.startup.HostConfig checkResources

INFO: Undeploying context [/clustering_test-0.0.2]

Feb 26, 2008 12:30:48 AM org.apache.catalina.startup.HostConfig deployWAR

INFO: Deploying web application archive clustering_test-0.0.2.war

Feb 26, 2008 12:30:48 AM org.apache.catalina.cluster.session.DeltaManager start

INFO: Starting clustering manager...:/clustering_test-0.0.2

Feb 26, 2008 12:30:48 AM org.apache.catalina.cluster.session.DeltaManager start

INFO: Register manager /clustering_test-0.0.2 to cluster element Host with name localhost

Feb 26, 2008 12:30:48 AM org.apache.catalina.cluster.session.DeltaManager start

INFO: Starting clustering manager at /clustering_test-0.0.2

Var olan war dosyası silinmeden önce bu uygulama için başlatılan küme işlemleri durdurulmuş, yeni war dosyası alınmış ve işlemler yeniden başlatılmıştır.

Kaynaklar
1. Clustering and Load Balancing in Tomcat 5, Part 1; Srini Penchikala
2. Session Replication in Tomcat 5 Clusters, Part 1; Srini Penchikala
3. Apache Tomcat 5.5 Clustering/Session Replication HOW-TO


Çevik Takımlar ve Versiyonlama Sistemi Kullanımı
2010-01-16T12:15:00.000-08:00
Versiyonlama sistemleri (versioning systems) içerisinde SVN, özellikleri ile açık kaynak kodlu projelerde (Open Source Project) ve çevik takımlarda en çok kullanılanı olmuştur.

Mercurial Versiyonlama Sistemi ile desteklenmiş bir ortamda ise ana depodan (repository)  - bu depo SVN, Mercurial olabilir - oluşturulan Mercurial depoları ile her kullanıcı offline olarak kodlarını kendi Mercurial deposuna commit yapabilir. Online duruma geçtiğinde kendi deposunu ana depo ile senkronize hale getirebilir.

Açık kaynak kodlu projelerde benimsenen belli bir depo (repository) yapısı mevcuttur:

Depo (Repository)
|
|
|- Proje_1
|
|-trunk
|-branhces
|-releases/tags
|-site
|-sandbox
|
|-developer_1
|-developer_2

trunk : Geliştirme patikalarının (branch) oluşturulduğu, her zaman deploy edilebilir kodların bulunduğu ana proje hattıdır.

branches : Geliştirmelerin yapılacağı, trunk'dan oluşturulan patikalardır. Trunk'dan oluşturulabilecekleri gibi başka bir patikadan da oluşturulabilirler.

releases / tags : Trunk üzerinde gerçekleştirilen Nightly Builds ve Deploy'lar sırasında oluşturulan patikalardır. Bu patikalar kabul görmüş geliştirmeleri içerir.

site : Projeye ait bilgileri içeren web sayfalarının bulunduğu yerdir. Özellikle Maven ile otomatik olarak oluşturulan raporları içerir.

sandbox : Sandbox (kum havuzu) içerisinde her uygulama geliştiriciye ait klasörler bulunur. Bu klasörler içerisinde uygulama geliştiriciler yapacakları araştırmaları ve denemeleri burada depolar.

Versiyonlama Sistemi Yönetim Kuralları

Aynı proje üzerinde 5 kişiden oluşan takımların geliştirme yaptığını düşünelim. Oluşabilecek kod çakışmalarını ve getireceği sorunları tahmin edebiliriz; kod çakışmaları, birbirlerinin kodlarını ezme, birim  ve entegrasyon testlerinden geçememe v.b..

Elimizde Gövde (trunk) ve patikalar (branch) klasörleri ile ilgili katı kurallarımız olursa yaşanabilecek sorunları en aza indirgemiş olabiliriz.

Gövde (Trunk) Yönetimi

Gövde'nin  özellikleri

1. Gövde (trunk) her zaman deploy edilebilir olmalı
2. Sağlıklı (Stable) olmalı
3. Üzerinde kod geliştirmesi gerçekleştirilmemeli
4. Birim (Unit Test) ve entegrasyon (Integration Test) testlerinden geçmelidir
5. Gövde Yöneticisi tarafından yönetilmelidir.

Gövde Yöneticisinin Görevleri

1. Nightly Build sonrası Gövde'nin sağlık durumunu sürekli takip etmelidir
2. Testleri bozan kod aktarımlarında (merge), aktarımın hangi takım tarafından yapıldığını tespit etmelidir.
3. Sorun tespit ederse hemen ilgili takımın lideri ile irtibata geçip hatalı kodu düzelttirmelidir.

Geliştirme Patikalarının (Branch) Özellikleri

Gövde üzerinde kod geliştirilmesi yapılmayacaksa nerede yapılacak? Bunun için patikalar yardımımıza koşmaktadır. Çevik süreçlerde bir projenin planlama toplantılarında verilen Hikaye Puanları (Story Points) projenin kaç sprint'den oluşacağı ver her sprint'de hangi hikayelerin (Story) bulunacağı belirlenir. Belli büyüklükteki hikayeleri ise görevlere (Task) böleriz.

İlgili proje için Gövde'den (trunk) bir Patika (branch) oluşturalım. Bir takım birden fazla uygulama geliştiriciden oluşursa ve projeye ait hikayeler paralel olarak geliştirilirse Gövde'de yaşadığımız sorunlarla Proje Patika'sında da karşılaşmayacak mıyız?

Evet karşılaşacağız.Çözüm ne olacak peki?

Çözüm 1: Takım içerisindeki tüm geliştiriciler tek bir hikayeye odaklanacak.
Çözüm 2: Proje Patikasından (Project Branch) Hikaye Patikaları (Story Branch) oluşturulur, her hikaye kendisine ait patkida geliştirilir. Onaylanmış hikayeler Proje Patikasında birleştirilir.

Proje Patikasının Özellikleri

1. Gövde'den (Trunk) veya başka bir patikadan oluşturulurlar.
2. Üzerinde sadece önceliği en yüksek hikayenin geliştirmesi yapılabilir veya her hikaye kendisine ait patikada geliştirilir.
3. Takım içerisinden bir kişi Proje Patikasının yöneticisi olarak seçilmelidir.
4. Üzerinde birim testler (Unit Test) çalıştırılmalıdır.

Proje Patikası Yöneticisinin Görevleri

1. Proje patikasının sağlıklı (stable) olmasını sağlar
2. Sürekli Entegrasyon (Continuous Integration) ile birim testlerin periyodik olarak çalıştırılmasını sağlar
3. Hikaye patikalarından (Story Branch) gelen aktarımların (merge) düzgün yapıldığını kontrol eder
4. Hatalı aktarımı yapan kişiyi uyarır, sorunun çözülmesini sağlar
5. Kabul gören hikayelerin, Gövde'ye (Trunk) aktarımını gerçekleştirir.
6. Belli aralıklarla Gövde'deki yeni aktarımları Proje Patikasına atkarmalıdır.

Kod Aktarımını İlk Yapan Kraldır

Çevik takımların bulunduğu geliştirme ortamında takımların birbirlerinin kod aktarımlarını bozmaları kaçınılmazdır. En önemli kuralımız Gövde'nin (Trunk) her zaman deploy edilebilir bütün testlerden geçmiş olmasıdır. Bu kural dahilinde bir T2 takımı, tüm testlerden geçmiş bir T1 takımının aktarımını bozuyorsa o sorunu çözmek T2 takımının görevidir. Bu yüzden T1 takımını kral olarak ilan edebiliriz.

Kaynaklar
1. InfoQ : Version Control for Multiple Agile Teams : Henrik Kniberg


JAXB 2 VE HelloWorld
2010-01-13T03:00:00.000-08:00
Java Architecture for XML Binding (JAXB), Java sınıfları ile XML dosyasını ilişkilendirip okuma ve yazma işlemlerini kolaylaştıran bir kütüphanedir. 

Eski Jaxb kullanımında öncelikle XML dosyasındaki verilerin tiplerini ve dosya yapısını tanımlayan bir şema oluşturmak gerekiyordu. Daha sonra JAXB paketi içerisindeki komutları kullanarak şema dosyasına göre ilgili Java yapılarının (sınıf, arayüz v.b.) oluşturulmasını sağlıyorduk.

Yeni JAXB ile artık şema dosyası oluşturmak gerekmiyor. Tıpkı Hibernate-Annotation sisteminde olduğu gibi ilgili model sınıflarında annotation tanımlamaları yaparak XML dosyası üzerinde işlem gerçekleştirilebiliyor.

JAXB kütüphanesinin 2.2 versiyonunu https://jaxb.dev.java.net/2.2-ea/JAXB2_20090410.jar bağlantısı üzerinden indirebilirseniz. İndirdiğiniz Jar dosyasını Windows sistemlerde üzerine çift tıklayarak yada komut satırında 

 java -jar JAXB2_20090410.jar

komutunu çalıştırırak indirme işlemini gerçekleştirebilirsiniz.

Şimdi gelin JAXB dünyasına bir “Hello World” diyelim.

package org.jtpd.taner.jaxb.helloworld;

import javax.xml.bind.annotation.XmlElement;
import javax.xml.bind.annotation.XmlRootElement;
import javax.xml.bind.annotation.XmlTransient;
import javax.xml.bind.annotation.XmlType;

/**
 * @author Taner Diler
 *
 */
@XmlRootElement(name="JTPD")
@XmlType(name = "HelloWorld")
public class HelloWorld {

 private String message = "Hello World";

 /**
  * @return the message
  */
 @XmlElement(name="message")
 public String getMessage() {
  return message;
 }

 /**
  * @param message the message to set
  */
 public void setMessage(String message) {
  this.message = message;
 }

 /* (non-Javadoc)
  * @see java.lang.Object#toString()
  */
 @Override
 public String toString() {
  StringBuilder strb = new StringBuilder();
  strb.append(super.toString()+"\n");
  strb.append("\tHelloWorld.message = "+this.getMessage());
  return strb.toString();
 }

}


XML dosyasına yazacağımız sınıf tanımlaması yukarıdaki gibidir. Gerekli XML annotationları ile sınıf bilgilerinin dosyaya ne şekilde yazılacağı ayarlanıyor.



package org.jtpd.taner.jaxb.helloworld;

import java.io.File;

import javax.xml.bind.JAXBContext;
import javax.xml.bind.JAXBException;
import javax.xml.bind.Marshaller;
import javax.xml.bind.Unmarshaller;

/**
 * @author Taner
 *
 */
public class XMLManager {
 
 private static final String XMLFILE = "HelloWorld.xml";
 
 /**
  * read object from XML file
  * @return {@link HelloWorld} object
  * @throws JAXBException
  */
 public HelloWorld readObject() throws JAXBException{
  System.out.println("XML dosyasindan okuma yapiliyor.");
  JAXBContext jc = JAXBContext.newInstance(HelloWorld.class);
  Unmarshaller u = jc.createUnmarshaller();
  HelloWorld hw = (HelloWorld) u.unmarshal(new File(XMLFILE));
  return hw;
 }
 
 /**
  * write {@link HelloWorld} object to XML file
  * @param hw
  * @throws JAXBException
  */
 public void writeObject(HelloWorld hw) throws JAXBException{
  System.out.println("HelloWorld nesnesi XML dosyasina yaziliyor.");
  JAXBContext jc = JAXBContext.newInstance(HelloWorld.class);
  Marshaller m = jc.createMarshaller();
  m.setProperty(Marshaller.JAXB_FORMATTED_OUTPUT, true);
  m.marshal(hw, new File(XMLFILE));
  m.marshal(hw, System.out);
 }

 /**
  * @param args
  * @throws JAXBException 
  */
 public static void main(String[] args) throws JAXBException {
  HelloWorld hw = new HelloWorld();
  XMLManager xm = new XMLManager();
  
  xm.writeObject(hw);
  hw = xm.readObject();
  System.out.println("\nOkunan HelloWorld nesnesi :");
  System.out.println(hw.toString());
  System.out.println("\nOkunan nesne içerisindeki mesaj degistirildi.");
  hw.setMessage("Merhaba Dunya");
  xm.writeObject(hw);
 }

}



XMLManager sınıfı HelloWorld sınıfına ait nesnenin XML dosyasına yazılması ve bu dosyadan okunması işini üstlenmiştir.


Uygulama çıktısı aşağıdaki gibidir:


HelloWorld nesnesi XML dosyasina yaziliyor.



    Hello World


XML dosyasindan okuma yapiliyor.

Okunan HelloWorld nesnesi :
org.jtpd.taner.jaxb.helloworld.HelloWorld@914f6a
 HelloWorld.message = Hello World

Okunan nesne içerisindeki mesaj degistirildi.
HelloWorld nesnesi XML dosyasina yaziliyor.



    Merhaba Dunya




KAYNAKLAR

http://en.wikipedia.org/wiki/JAXB
https://jaxb.dev.java.net/ 
http://technology.amis.nl/blog/?p=2046


Subversion Kurulumu ve Apache Http Sunucusu Entegrasyonu
2010-01-13T02:53:00.000-08:00
1. Versiyon Kontrol Sistemleri
  Büyük olsun yada küçük olsun tüm şirketlerde, şirket içerisindeki dökümanların akışının ve arşivlenmesinin kontrolü için kullanılan bir sistem vardır. Bu sistem bilgisayar ortamında çalışan bir programdan yada belgeleri raflarda arşivleyen ve belge akışını sağlayan kişilerden oluşabilir.
  Bu amaçla kullanılan bilgisayar programlarına en çok yazılım şirketlerinde rastalanmaktadır. Çünkü yazılımcılar gün içinde sürekli kodlarda ufak değişiklikler yapmaktadırlar. Gerektiğinde dosyaları eski tarihteki versiyonlarına geri döndürmektedirler. Bunları yaparken diğer yazılımcıların etkilenmemesi gerekmektedir. İşte bu anda devreye giren bu programlar bir dosya üzerinde farklı kullanıcılar tarafından aynı anda yapılan değişikliklerin birbirini yok etmesini engeller.
  Günümüzde yazılım şirketlerinde çoğunlukla CVS (Concurrent Versions System), Subversion ve MS SourceSafe sistemleri kullanılmaktadır. Özellikle CVS sistemi açık kaynak kodlu (Open Source) bir proje olduğu için açık kaynak kodlu olarak geliştirilen projelerde kullanılmaktadır. Bu tür projelere http://sourceforge.net/adresinden ulaşabilirsiniz.
  2. Subversion Sistemi
  2000 yılından önce Collabnet firması ( http://www.collab.net/) CVS'e alternatif bir versiyonlama sistemi geliştirmeye kararverir. İlk geliştirilen SourceCast sistemi temelde CVS sistemini kullanmaktaydı. Bu nedenle CVS sisteminde var olan kısıtlamalar bu yeni sistemde de görüldü. Bunun üzerine Collabnet firması tarafından CVS'den daha iyi bir sistem geliştirilmeye karar verildi.
  14 aylık kodlama döneminden sonra geliştirilen Subversion sistemi 31 Ağustos 2001 tarihinde hizmet vermeye başladı. Açık kaynak kodlu (Open Source) olan Subversion sistemi ücretsiz olarak indirilebilir, kodlarında istenilen değişiklik yapılabilir.
  3. Subversion Sisteminin Özellikleri
  Klasör Versiyonlama 
CVS sistemi sadece dosyaları versiyonlar. Subversion sistemi ise dosyalarla birlikte klasörlerinde versiyonlanmasını sağlar.  Atomik Güncelleme : 
Yapılan değişikliler ya tümü birden gönderilir ya da azar azar gönderilir. Bu özellik uygulama geliştiricilerin yapılan değişiklikleri bir yığın olarak sunucuya göndermesini sağlar. Böylece değişikliklerin sadece bir bölümünün gönderilmesinden kaynaklanan problemlerin oluşması engellenmiş olunur.  Versiyon Bilgileri: 
Subversion sisteminde her dosya ve klasör kendisine ait “ anahtar-değer ” çiftlerinden oluşan özellikler içermektedir. Bu özellikler, dosya içerikleri gibi versiyonlama işlemine tabi tutulabilir.

 Ağ Üzerinden Erişim 
Subversion sistemi Apache HTTP sunucusuna ek bir modül olarak eklenebilir. Bu özellik Subversion sistemine kararlılık ve farklı platformlarda çalışabilirlilik açısında büyük avantaj kazandırmaktadır. Böylece Subversion sistemi, entegre edildiği sistemin sağladığı güvenlik, kullanıcı kontrolü gibi servisleri kullanabilir duruma gelir.

 4. Subversion Kurulumu 
  Subversion sisteminin kurulumunu Windows işletim sistemi üzerinde gerçekleştireceğiz. Bunun için http://subversion.tigris.org/ adresi üzerinden svn paketini indirmeniz gerekmektedir. İlgili Windows Binary paketini istediğiniz dağıtıcıya göre indirebilirsiniz. İndirme işlemi bittikten sonra kurulum dosyasını çalıştıralım. Önümüzde kurulum adımlarını gösteren pencere çıkacaktır. Burada gerekli işlemleri yaptıktan ve Subversion sistemini kuracağımız dizini belirttikten sonra kurulum gerçekleşecektir. Kurulumu test etmek için “Command Prompt” da
          svn   --version 
     
 
  yazalım. Çalıştırdığımızda aşağıdaki gibi bir sonuç alırız. 
   
  Şekil – 1 : Subversion sistemi 
    Subversion sistemi çalıştığına göre kaynak kodların ve versiyonlama işlemi ile ilgili bilgilerin tutulacağı bir tane depo (repository) oluşturalım. Bunun için aşağıdaki gibi bir komut çalıştırmamız gerekiyor.
          svnadmin   create     c:\repository 
     
 
  Bu işlem sonrasında Şekil-2 deki gibi dizin yapısı oluşur. 
   


 Şekil-2 : “svnadmin create” komutunun etkisi 
  
  Şimdi sıra var olan bir projeyi depoya (repository) eklemeye geldi. “C:\TEMP” dizini altında file_1.txt , file_2.txt , file_3.txt ve file_4.txt dosyalarından oluşan “ project1” isimli projeyi depoya ekleyelim. Proje ekleme işlemleri için “ svn import “ komutu kullanılır.
          svn   import     --message " "   c:\temp\project1     file:///c:/repository/project1 
     
 
  Komut sonucunda aşağıdaki ekran karşımıza gelir. 
   
Şekil -3 : Var olan bir projenin depoya (repository) eklenmesi 
    Subversion sistemi yeni oluşturulmuş bir depoya (repository) dosya ya da klasör eklendiğinde değişiklik (revision) numarasını 1 yapar. Daha sonra yapılacak olan değişiklikler sonucu değişiklik (revision) değeri artacaktır. (Değişiklik değeri ile ilgili daha sonraki yazılarda detaylı şekilde değinilecektir.) Subversion dosyalar üzerinde yapılmış olan değişiklikleri değişiklik (revision) değerine göre kontol eder. 
  “Project1” isimli projenin depoya (repository) eklenip eklenmediğine bakalım.
          svnlook     tree   c:\repository 
     
 
  komutunu çalıştırdığımız zaman Şekil-4'de ki gibi depoya (repository) eklenenleri görebiliriz. 
   
    Şeklik - 4 : Depoda (repository) var olanların listesi 
   5. Apache HTTP Server'ının Kurulum
  Subversion sisteminin Apache Server ile entegrasyonunu Apache Server'ın 2.0.49 versiyonunda gerçekleştireceğiz. Önce http://httpd.apache.org/download.cgisitesinden Windows işletim sistemi için ilgili Apache Server'ı indirelim. Kurulum programını çalıştırarak kurulumu gerçekleştirdikten sonra “...\Apache Group\Apache2\conf” dizini altında bulunan httpd.conf dosyasında birkaç değişiklik yapmamız gerekiyor.
  Httpd.conf dosyasında aşağıdaki satırın başındaki ‘ # ' işaretini kaldırarak satırı aktif yapalım.
  #LoadModule dav_module modules/mod_dav.so 
  Bu satırdan sonra yeni bir satıra
  LoadModule dav_svn_module modules/mod_dav_svn.so 
  ekleyelim.
  Şimdi Subversion sistemini kurduğumuz dizindeki “httpd” klasörü içerisindeki “mod_dav_svn.so” dosyasını “...\Apache Group\Apache2\modules” dizinine kopyalayalım.
  “ httpd.conf ” dosyasısının en sonuna
           
       DAV svn 
       SVNPath c:/repository/ 
    
     
 
  tanımlamasını yapalım ve dosyayı kaydedelim. 
  Apache Server'ını başlattıktan sonra bir web görüntüleyicisinde (web browser) http://sunucu_ismi/repositorybağlantısını yazdığımızda Şekil-5 teki gibi depoya (repository) eklenenleri dizin yapısı şeklinde görüntüler.
   
Şekil-5 Depodakilerin (repository) görüntülenmesi
    Subversion sistemi ile Apache Http sunucusunu entegrasyonunu gerçekleştirdik.
  6. Projeyi Kullanıcı Makinasına İndirmek
  Depodaki bir projeye dahil olmak için önce bu projenin kullanıcı makinasına depodan çekilmesi gerekiyor. Bunun için “ svn checkout ... ” komutu kullanılır. Bu işlemi http üzerinden gerçekleştirmek için aşağıdaki komutu çalıştıralım.
          svn     checkout   http://localhost/repository/project1     c:\pro_1 
     
 
  Burada “ http://localhost/repository/project1“ adresindeki dosya ve dizin yapısını “ c:\pro_1 ” altına kopyalar.
  

Şekil-6 Depodaki projenin kopyalanması 
  Buradaki A harfleri ilgili dosyanın eklendiğini göstermektedir. 
  Dizin yapısı Şekil-7 deki gibidir. 
    Şekil-7 Kullanıcı makinada oluşan dizin yapısı
  Projeyi kopyaladığımızda otomatik olarak “ .svn ” klasörü oluşur. Bu klasör içerisinde her değişiklik (revision) numarasına ait değişiklikler bulunmaktadır. Ayrıca kullanıcının yaptığı yerel değişiklikler burada saklanmaktadır. Kullanıcı bilgisayar ağına bağlı olmadığı zamanlar yaptığı değişiklikleri, bilgisayar ağına bağlandığında depoya (repository) yükleyebilir. Bu esnada gerekli tüm bilgiler “.svn” içerisinden alınmaktadır. 
   



Hayatınızı Değiştirecek 62 Öneri
2010-01-07T03:43:00.000-08:00
LinkedIn üzerinden blog sayfasına ulaştığım Feruh Mavituna tarafından yazılmış kendimizi geliştirirken, zamanı planlarken, proje geliştirirken yapabileceğimiz 62 güzel öneriye buradan ulaşabilirsiniz. Bu önerilerden bazıları:
Kısayolları öğrenin, 
Bilmediğinizi bilin, anlayın ve itiraf edin, 
Bir blog tutun, sadece kendinize özel olabilir ama bir blog tutun, 
Bulunduğunuz alandaki blogları takip edin, 
RSS Reader kullanın, 
E-maillarınızı 10 dk. da bir kontrol etmeyin, e-mail programınızı kapalı tutun ve iki saatte bir ya da benzer vakitlerde açıp kontrol edin,
Aynı anda birden fazla iş yapmayın (Multi-Threading), Odağınızı koruyun, 
Eğer projeniz yapılmışın daha iyisi veya tamamen yeni bir şey degilse o projeyi yapmayın,
CV - Özgeçmişinizi her zaman güncel tutun, Kendinizi bulunduğunuz yerde çalışma zorunluluğunda hissetmeyin, alternatifleriniz olduğunu bilin, 



19-20 Aralık 2009 Eskişehir'in Ardından
2009-12-25T08:02:00.001-08:00
Haziran aylarında Osmangazi Üni. IEEE Öğrenci Kolu Başkanı Alper Şenyurt bizimle iletişime geçerek iki günlük bir Java etklinliği yapmak istediklerini söyledi. Sınav ve tatil nedeni ile  Java Seminer'ini 19-20 Aralık tarihinde yapmamızın daha uygun olduğunu kararlaştırdık.

19 Aralık Cumartesi günü sabah 9 da Temel Java ile seminerimize başladık. Tipler, Döngü/Koşul yapıları, Diziler, Torbalar ve Java ile Nesneye Yönelik Programlama konularından bahsettim.
Öğleden sonra ise katılım sayısı 100 kişi civarı oldu. Öğleden sonraki konularımız ise JSP&Servlet, Yazılım Geliştirme Ortamı (Versiyonlama Sistemleri, TDD, Veritabanı Versiyonlanması, ANT, Maven, Continous Integration ve Web Framework) ve Tasarım Kalıplarıydı.


Ertesi gün lab çalışmalarımız vardı. İki büyük gerçek yaşam senaryosu ile lab çalışmasına katılanları biraz zorladık. Bu örneklerdeki amacımız, Sınıf, Nesne, Kalıtım, Dahili Sınıflar, Döngü/ŞartYapıları, Statik Yapılar ve Nesneye Yönelik Programlama pratiğinin kazandırılmasıydı.


Herşeyiyle güzel bir etkinlik oldu. Gösterdikleri misafirperverlikleriyle Osmangazi IEEE Öğrenci Kolu üyelerine ve etkinliğe katılan herkese teşekkür ederim.

Bir sonraki etkinlikte  görüşmek üzere.


Liquibase - Veritabanı Versiyonlama Sistemi
2009-12-22T03:19:00.000-08:00
Proje süresince karşılaşılacak sorunların erken tespit edilmesi ve bunlara önceden çözüm bulunması, uygun geliştirme ortamının oluşturulması ile mümkündür. Bir proje geliştirme ortamının olmazsa olmazlarından biri kod versiyonlama sistemleridir. Proje bir kişi tarafından bile geliştiriliyor olsa versiyonlama sisteminin kullanılması ve bunun başka bir sunucu üzerinden hizmet vermesi kodların güvende olmasını sağlar. Ayrıca farklı lokasyonlarda bulunan takım elemanları arasında kod değişikliklerinin takibi kod versiyonlama sistemi tarafından da gerçekleşecektir.

Kodlarımızı güvence altına aldık. Yapılan ufak bir değişiklik diğer kullanıcılara aktarılacağı da garantilendi. Peki veritabanındaki verilerde ve şemada yapılan değişikliklere ne olacak? Açık kaynak kodlu olarak geliştirilen yazılımlarda test ve geliştirme sürecinde geliştiricilerin kendilerine ait veritabanı bulunur. Bir kişi tarafından yapılan değişiklik diğerleri tarafından görülmeli ve hemen kendi veritabanlarına uygulanmalıdır. Bu değişiklikler insan gücüyle (mail, telefon v.b.) paylaştırılabilir. Mail üzerinden yapılan haberleşme ve elle yapılan güncellemelerde bir yerden sonra takip zorlaşacaktır.

Peki bu veritabanı değişikliklerin güncellenmesini nasıl otomatik hale getireceğiz? Geçmişini nasıl tutacağız?

Veritabanı şemasında yapılabilecek değişikliklerin (database refactorings) listesine http://www.agiledata.org/ üzerinden ulaşabilirsiniz.

Liquibase ile bu işleri gerçekleştirebiliriz.

1. Yapılan bütün değişiklikleri SQL, SQL Dosyası veya Liquibase'e özel XML tanımları ile liquibase-changelog.xml dosyası üzerinde kaydedebiliriz.
2. Güncellemeleri geri alma (Update rollbacks)
3. Değişikliklerin koşullara bağlanması
4. Otomatik olarak güncelleme

Liquibase, bağlandığı veritabanı içerisinde DATABASECHANGELOG ve DATABASECHANGELOGLOCK tablolarını otomatik olarak oluşturur. Değişiklikleri güncellediğinizde önce DATABASECHANGELOCK tablosuna kayıt atar ve XML dosyasındaki değişiklik kümelerinden (CHANGESET) CHECKSUM oluşturur ve DATABASECHANGELOG dosyasına ilgili kaydı atar.

liquibase-changelog.xml



        xmlns="http://www.liquibase.org/xml/ns/dbchangelog/1.8"
        xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance"
        xsi:schemaLocation="http://www.liquibase.org/xml/ns/dbchangelog/1.8
        http://www.liquibase.org/xml/ns/dbchangelog/dbchangelog-1.8.xsd">
    
    
        veritabanini ve tablolari olusturan sql
        
    
    
        Kurum ile Sehir tablosu FK yapildi
        
     ALTER TABLE `tusside`.`kurum` CHANGE COLUMN `sehir` `sehir_id` INT(11) DEFAULT NULL,
   ADD CONSTRAINT `FK_kurum_sehir` FOREIGN KEY `FK_kurum_sehir` (`sehir_id`)
      REFERENCES `sehir` (`id`)
      ON DELETE RESTRICT
      ON UPDATE RESTRICT;
        
     



Oluşan DATABASECHANGELOG tablosu : 



Maven entegrasyonu ile veritabanı değişikliklerinin yönetimi daha kolay hale gelmektedir. Bunun için pom.xml'de :




   
    org.liquibase
    liquibase-plugin
    1.9.3.0
    
     src/main/liquibase/liquibase-changelog.xml
     com.mysql.jdbc.Driver
     jdbc:mysql://db.jtpd.gov.tr:3306/jtpd?characterEncoding=UTF-8
     liquibase
     liquibase1234
     true
     UTF-8
     false
    
    
     
      process-resources
      
       update
      
     
    
    
     
      mysql
      mysql-connector-java
      5.1.6
     
    
   



Böylelikle maven'in process-resources safhasında liquibase otomatik olarak çalışacaktır.


Eclipse ve Hayat Kurtaran KısaYol Tuşları
2009-12-15T07:39:00.000-08:00
Bence bir programcı 10 Parmak klavye kullanabilmeli ve kullandığı editör veya sistemin kısa yollarını bilmelidir. Bu iş tıpkı Unix/Linux'de Siyah Ekran'da çalışmak gibi... Vi editörünü nerdeyse herkes kullanmak zorunda kalmıştır. KısaYol tuşlarını bilmeden Vi editörünü kullanamazsınız.

7 yıldır Eclipse ile Java uygulamaları geliştiriyorum. Bana sunduğu kolaylıklar, plugin desteği ve düzeni açısından her zaman tercihim olmuştur. Kısayol tuşlarını kullanmak ise ayrı bir zevk ve gerçekten havalı oluyor.

Eclipse'de kullandığım kısa yol tuşlarını sizinle paylaşmak istiyorum.
Kısa Yol
Açıklaması

CTRL+SHIFT+O
Açık olan Java Editörü'nde paket importlarını düzenler

CTRL+O
Java Editöründeki öğeleri (değişken, yordam...) listeler

CTRL+2 R
Toplu olarak değişkenin kullanıldığı yerlerde değişken ismini değiştirir

CTRL+2 F
Çağrılan yordamdan dönen değeri tutacak global referans tanımlar

CTRL+2 L
Çağrılan yordamdan dönen değeri tutacak lokal referans tanımlar

ALT+SHIFT+S
Java Editörüne sağ tıklandığında açılan Kısayol Menüsünü (Context Menu) açar

ALT+SHIFT+S R
Otomatik olarak Get/Set yordamı oluşturulacak değişkenlerin seçildiği pencereyi açar

ALT+SHIFT+S V
Ana sınıf (Super Class) veya Arayüzden (Interface) ezilecek (Override) methodların seçildiği pencereyi açar 

ALT+SHIFT+S C
Süper yapının yapılandırıcılarını (Constructors) ezen yapılandırıcı oluşturma penceresini açar

ALT+SHIFT+S C
Değişkenleri seçerek yapılandırıcı oluşturabileceğim pencereyi açar

ALT+SHIFT+S F
Java kodlarını formatlar

CTRL+SHIFT+F
Java kodlarını formatlar

ALT+SHIFT+S T
İmlecin (Cursor) üzerinde bulunduğu yapı için uygun JavaDoc girişini yapar

ALT+SHIFT+J
İmlecin (Cursor) üzerinde bulunduğu yapı için uygun JavaDoc girişini yapar

ALT+SHIFT+T
Refactoring kısayol menüsünü açar

ALT+SHIFT+T U
Arayüze (Interface) tanımı çıkarılacak yordamların seçildiği pencereyi açar

CTRL+SHIFT+G
Proje içerisinde imlecin bulunduğu yapıyı (özellik, yordam, sınıf v.b.) kullanan yerleri bulur

CTRL+M
İlgili editörü büyütür/küçültür

CTRL+SHIFT+W
Açık bütün editörleri kapatır

F3
İmlecin bulunduğu yapının tanımını açar



Fizik için Java Applet'leri
2009-12-13T04:24:00.000-08:00
Tayvan Üni. Fizik Bölümü öğrencileri tarafından geliştirilen Fizik Kanunları'na ait Java Applet uygulamarına buradan ulaşabilirsiniz.

Uygulamardan bazı örnekler : 

Basit Harmonik Hareketler








Çıkrıklar




Eskişehir'de İki Günlük Java Eğitimi
2009-12-05T09:50:00.000-08:00
Java Teknolojileri ve Programcıları Derneği ile Eskişehir Osmangazi Üniversitesi IEEE Öğrenci Kolu işbirliğiyle 19 - 20 Aralık 2009 tarihlerinde Java Eğitimi yapılacaktır.

Kayıt için  : http://www.esoguieee.com
Facebook Etkinliği : FaceBook

Program :

Cumartesi Programı
09:00 - 12:00 Temel Java ve Nesneye Yönelik Programlama
13:00 - 17:00 JSP & Servlet ile Web Uygulaması Geliştirme
              Web Çatıları (Web Frameworks)
              Tasarım Kalıpları

Pazar Programı
09:00 - 12:00 Temel Java Laboratuar Çalışması
13:00 - 17:00 Temel Java, JSP & Servlet Laboratuar Çalışması

Eğitim Veren : Taner Diler (Java Teknolojileri ve Programcıları Başkan Yardımcısı)

19 Aralık Cumartesi günü yapılacak etkinlik: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Meşeli Kampüsü Prof Dr Necla Özdemir Konferans Salonu

20 Aralık Pazar günü yapılacak etkinlik: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Meşeli Kampüsü Elektronik Laboratuvar Binası

Etkinlik hakkında detaylı bilgi almak:

UTKU BALABAN     E-Posta : blbanutku@gmail.com          GSM:05062163427
DOĞUKAN ERDOĞAN  E-Posta : hannibal_dodo@hotmail.com    GSM:05063584575


Maven Spring Wicket Hibernate Entegrasyonu
2009-11-25T04:02:00.000-08:00
İzleyeceğimiz adımlar:



1. Maven kurulumu

2. Pom.xml'in oluşturulması, Spring Container'i için gerekli paket bağımlılık ayarlarının yapılması

3. Spring application-context.xml'in oluşturulması ve basit bir uygulama ile injection yönetiminin test edilmesi

4. Hibernate paket bağımlılık ayarlarının yapılması ve Hibernate konfigurasyonunun gerçekleştirilmesi

5. Wicket için pom.xml üzerinde paket bağımlılık ayarlarının yapılması

6. Spring application-context.xml ve web.xml de Spring ve Wicket ayarlarının yapılması



Maven kurulumu için www.maven.org sitesinden maven paketini indirip açtıktan sonra içerisindeki bin klasörününü de sistemin “Ortam Değişkenleri”ne tanımlayabilirsiniz.



mvn archetype:create -DgroupId=org.jtpd \

                          -DartifactId=maven_spring_hibernate_wicket \

                          -DpackageName=org.jtpd.mshw



komutunu kullanarak maven projemizi oluşturalım.



Oluşan pom.xml :






 4.0.0

 org.jtpd

 maven_spring_hibernate_wicket

 war

 1.0-SNAPSHOT

 maven_spring_hibernate_wicket

 http://maven.apache.org

 

  

   junit

   junit

   3.8.1

   test

  

  

   org.slf4j

   slf4j-jdk14

   1.4.2

  











Oluşan dizin yapısı:




maven_spring_hibernate_wicket/

maven_spring_hibernate_wicket/pom.xml

     /src/

     /src/main/

         /main/java

     /src/test/

         /test/java







Log4j, Spring gibi konfigurasyon dosyalarını koymak için /src/main/resources dizinini ve web dosyalarını koymak için /src/main/webapp oluşturalım. Ve sonrasında pom.xml'i açıp aşağıdaki ayarlamaları yapalım.




 

   

     

       src/main/resources

       true

     

   

  

  

    org.apache.maven.plugins

    maven-compiler-plugin

    2.0.2

    

   1.5

   1.5

    

  

  









Gelin şimdi Spring & Hibernate paket bağımlılıklarını ayarlayalım:






...

     

 

         org.springframework

         spring

         ${spring.version}

     

 

         org.springframework

         spring-web

         ${spring.version}

     

 

  org.springframework

  spring-aspects

  ${spring.version}

 

     

 

  mysql

  mysql-connector-java

  5.1.6

 

     

  javax.persistence

  persistence-api

  1.0

  provided

 

 

  org.hibernate

  hibernate-annotations

  3.4.0.GA

 

 

  org.hibernate

  hibernate-entitymanager

  3.4.0.GA

 

...







2.5.6









Spring konfigurasyonunu gerçekleştirelim. Bunun için src/main/resources altında application-context.xml dosyasını oluşturalım.










 

   

   

   

   



   

       

      

       

           

               org.jtpd.core.User

   ...

           

       



       

           

               org.hibernate.dialect.MySQLDialect

               true

           

       

   



   

       

       

       

   



   

       

       

   











Yukarıdaki konfigurasyonda, spring injectionlarının ve transaction tanımlarının annotationlar üzerinden yapılacağı belirtilir.



Uygulama içerisindeki kullanımı




@Entity

@Table(name=”User”)

public class User {

   @Id

 @GeneratedValue(strategy=GenerationType.IDENTITY)

 private Integer id;

 ...

}



@Repository  //Spring Annotation

@Transactional

public abstract GenericDAO {

 

  @Autowired   //Spring Annotation

  private SessionFactory sessionFactory;



  public Session getSession(){

      return sessionFactory.openSession();

  }



  public void save(T entity){

      getSession().save(entity);

  }

}



@Repository  //Spring Annotation

@Transactional

public class UserDAO extends GenericDAO {

  ...

}



@Service  //Spring Annotation

@Transactional

public UserService {



  @Autowired   //Spring Annotation

  private IuserDAO userDAO;



  //Ornek

  public void save(User user){

      // Transaction Yönetimi spring tarafindan yapilmakta

      userDAO.save(user); 

  }

}







Şu ana kadar yazmış olduğumuz kod örneğini ve konfigurasyonu test etmek için standalone çalışabilecek bir kod çalışması yapalım. Öncelikle pom.xml içerisinde aşağıdaki konfigurasyonu yapalım.




 

        

        ...  

                

    org.codehaus.mojo

    exec-maven-plugin

    

     

      package

      

       java

      

     

    



    

     org.jtpd.App

    

   

         ...

         

      







org.jtpd.App java dosyasını oluşturalım:




package org.jtpd;





import org.springframework.context.ApplicationContext;

import org.springframework.context.support.FileSystemXmlApplicationContext;



public class App {



 public static void main(String[] args) {

  try {

   ApplicationContext factory = new FileSystemXmlApplicationContext(

     "target\\classes\\application-context.xml");

   IUserService userService = (IUserService) factory

     .getBean("userService");

                 userService.save(new User());

  } catch (Exception e) {

   e.printStackTrace();

  }

 }

}







App sınıfını komut satırından



mvn exec:java



komutu ile çalıştırabiliriz.



Herşey istediğimiz gibi ise şimdi geliştirdiğimiz yapıyı web uygulaması haline getirelim. Bunun için pom.xml'de :




      

           ...

  

   org.apache.wicket

   wicket-spring

   ${wicket.version}

    

  

   org.apache.wicket

   wicket

   ${wicket.version}

  

  

   org.apache.wicket

   wicket-extensions

   ${wicket.version}

  

           

  

      ...



  

  1.4.0

  2.5.6

  







src/main/webapp altında WEB-INF/web.xml dosyasını oluşturalım ve aşağıdaki konfigurasyonları tanımlayalım










   JTPD



   

       wicket-spring-hibernate

       org.apache.wicket.protocol.http.WicketFilter

       

           applicationFactoryClassName

           org.apache.wicket.spring.SpringWebApplicationFactory

       

   



   

       wicket-spring-hibernate

       /*

   

  

   

  contextConfigLocation

  classpath:application-context.xml

 

 

 

  org.springframework.web.context.ContextLoaderListener

 









Web.xml de  Spring ve Wicket çatılarına ait tanımlamaları yaptık.application-context.xml içerisinde de Wicket uygulamasını tanımlamamız gerekiyor. Web.xml içerisinde  WicketFilter konfigurasyonunda Wicket çatısına aşağıdaki WebApplication sınıfını hangi factory üzerinden alacağımızı belirtiyoruz. Burada Wicket ile Spring entegrasyonunu gerçekleştirmiş oluyoruz.




...



...





Şu ana kadar Maven, Spring, Hibernate ve Wicket entegrasyonunu bir şekilde gerçekleştirmiş bulunmaktayız. Fakat Wicket bileşenlerinden Spring bean'lerine injection yöntemiyle erişmek için JTPDWicketApplication sınıfının yapılandırıcı yordamlarında




addComponentInstantiationListener(new SpringComponentInjector(this));





çağırımlarını yapmamız gerekmektedir.



JTPDWicketApplication sınıfı :




package org.jtpd.web.JTPDWicketApplication;



import org.apache.wicket.protocol.http.WebApplication;

import org.apache.wicket.spring.injection.annot.SpringComponentInjector;



/**

* Application object for your web application.

* 

* If you want to run this application without deploying, run the Start class.

*/

public class JTPDWicketApplication extends WebApplication {



 /* (non-Javadoc)

  * @see org.apache.wicket.protocol.http.WebApplication#init()

  */

 @Override

 protected void init() {

  // TODO Auto-generated method stub

  super.init();

  addComponentInstantiationListener(new SpringComponentInjector(this));

 }



 @Override

 public Class getHomePage() {

  return Index.class;

 }



}





WebApplication, WebPage gibi Wicket bileşenleri içerisinden Spring bean'lerini kullanabilmek için @SpringBean annotation'ını kullanmamız gerekmektedir. JTPDWebApplication içerisinden çağırılan Index.class yani WebPage'den türeyen Index sınıfını oluşturalım ve buradan userService Spring Bean'ini nasıl çağırdığımızı görelim.




package org.jtpd.web;



/**

* @author tdiler

*

*/

import org.apache.wicket.PageParameters;

import org.apache.wicket.markup.html.WebPage;

import org.apache.wicket.markup.html.basic.Label;

import org.apache.wicket.spring.injection.annot.SpringBean;

import org.jtpd.core.IUserService;

import org.jtpd.core.User;



/**

* Homepage

*/

public class Index extends WebPage {



 private static final long serialVersionUID = 1L;



 @SpringBean

 IUserService userService;



 public Index(final PageParameters parameters) {

  User user = new User();

  userService.save(user);

  add(new Label("label", "Kullanıcı kaydedildi."));

 }

}





Wicket çatısında yazılan WebPage, Panel gibi bileşenler için markup tanımlarını içeren  sınıf ile aynı isimde *.html uzantılı dosyalar bulunmalıdır. Maven ile derleme ve paket oluşturma sonucunda bu html dosyalarınında değerlendirilmesi için pom.xml’de şu eklemeyi yapacağız:






...

 

  false

  src/main/java

  

   **

  

  

   **/*.java

  

 

...









İlgili çalışmaya ait kodlara buradan ulaşabilirsiniz.

Konfigurasyon Parametreleri	üye 1	üye 2	üye 3	üye 4
Instance Type	Load Balancer	Cluster Node 1	Cluster Node 2	Cluster Node 3
Code name	TC01	TC02	TC03	TC04
Home Directory	/tomcat51	/tomcat52	/tomcat53	/tomcat54
Server Port	8005	9005	10005	11005
Connector	8080	9080	10080	11080
Coyote/JK2 AJP Connector	8009	9009	10009	11009
Cluster mcastAddr	228.0.0.4	228.0.0.4	228.0.0.4	228.0.0.4
Cluster mcastPort	45564	45564	45564	45564
tcpListenAddress	127.0.0.1	127.0.0.1	127.0.0.1	127.0.0.1
Cluster tcpListenPort	4000	4001	4002	4003


TC01 da 8080 portu üzerinden yapılan işlemler	Aynı browser penceresindeki URL'in portunu 10080 yapınca TC03 den gelen cevap